Ἀ~θανάσιος Ἀνεστό~πουλος : … θα ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝτα “ἐδῶ” …

Eleni Giannopoulou’s post … Μεγαλειῶδη Ἀπο~χαιρετισμός … προς Ἐμᾶς …

 

 

… το ἀπουσιολόγιο, Ἐλενοῦshκα μου,
δε δύναται ποτέ να γεμίσει …

κυρίως ἐπειδῆ, …
ἀναγράφει και τις ΟΝτότητες που “φτάνουν”
και που ἀπλά δεν γνωρίΖΟΥΜΕ ἀκόμα …!

Βλέπεις, δε θά ‘πρεπε να ὀνομάζεται
ἀπουσιολόγιο, ἀλλά

… περί~ουσιο~λόγιο …
της
… ἂλλα~γῆς …
ΜΑΣ

.
Στην περι~ουσία ΜΑΣ, λοιπόν
της ΕΝΑτότητάς ΜΑΣ
ΣύνΠΑΝτα και Σύν~έχεια
… χαμόγελο …
και
… ΕΥχαριστῶ …

.
🙂
.

 

Adrienne Rich - the moment of change is the only poem

Καινῆ Τριαθῆκη ~ Caene Triatheque : ΑΩ~ΩΑ

 
Ὂλη Μου τη ζωῆ την πέρασα
διωκόμενη, ἐπειδῆ το
” Ἀγαπῶ Σε ”
Μου ἦταν ὃ,τι πιο φυσικό.
 
Φτάνω τα 46 χρόνια “ζωῆς”
σ’ αὐτόν τον πλανῆτη
και συν~ειδητο~ποιῶ
με θλίψη, πως “μαζεύτηκα”
στην ἒκ~φρασή του …
 
… το πέρασμα του τελευταῖου Μου
αὐτοῦ χρόνου, “εἰδικά” Με μάζεψε.
 
Οἱ μάζες, ναι, ἐκ~παιδεύτηκαν
να φοβοῦνται την ἐλευθερία …
{~ Λιλῆ Ζωγράφου}
 
Μα εἶναι τόσοι πολλοί οἱ ἂνθρωποι
που παρ~έδωσαν τη ζωῆ τους
στη φυσικότητα του “Ἀγαπῶ Σε”
και, ἐπί~τέλους
ναι, νιῶθω που φτάνουμε
στην ἒλευσή
αὐτῆς της Φύσις ΜΑΣ.

Σκέφτομαι πόσο ἀπλό εἶναι
το “Ἀγαπῶ Σε” να εἰπωθεῖ
 
Σκέφτομαι πόσο δύσκολο
εἶναι το “ΕΙΜΑΙ ἀγάπη”
να ἀπηχήσει
 
Σκέφτομαι πως τελικά
 
{τέλος ~ τελικά
ὡς “τέρμα” και ὡς “σκοπός”}
 
το “ΕΙΜΑΙ ἀγάπη”
να ΜΑΣ φτάνει στο ~ Φ Ω Σ


.

ΕΥχαριστῶ

.

για τη … Νίκη (προηγούμενη μέρα του “… in memoriam” )


Alexia Christodoulou
Alexia Christodoulou.

Niki Katsaouni μου,

Παναγία Μου, κανεῖ ! …

Ἐν ἀντέχει ἡ ψυshῆ Μου !

.

Alexia Christodoulou's photo.

Niki Katsaouni
Niki KatsaouniAlexia Christodoulou Αχ Αλεξία μου…Ρώτα αν αντέχει η δική μας, αλλά ‘δε την, μιαν κοντινήν σου ψυχήν: Μάσιεται…


Niki Μου,

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ
Ψυshῆ Μου Ὂμορφη !
Μα ἐν που Σε νιῶθω που τα κουβαλεῖς τοῦτα οὒλλα
jαι πονεῖς, ἐπειδῆ Εἶσαι οὒλλον Ὀμορφκιά, Μάθκια Μου
Γλυjιά …
Κανεῖ τους, Νίκη Μου …
Το Δικό ΜΑΣ το Φῶς να σποτάρει πάνω τους … κανεῖ
Δεν εἶναι ὂπως παλιά που ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ
να τους ξεμπροστιάΖουμε, με τη σαπίλα τους …
Δεν κρύβεται ἂλλο ἡ σαπίλα και ἡ σύψη … και δεν
χρειάζεται ΕΜΕΙΣ οἱ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
να τους δίνουμε τη ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ με την ἐστίασὴ ΜΑΣ
ἂλλο … Κανεῖ, Ἀγαπημένη Μου
Εἶναι ὁ Δικό ΜΑΣ ΚΑΙΡΟΣ
να δημιουργήσουμε τις Ὀμορφκιές ΜΑΣ
ὂπως ΜΑΣ ἀξίΖΕΙ ὡς Δημιουργοἰ … Ποιήτριες Ὀντότητες !
.
Μιλῶ για ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΑΨΗΦΙΣΗ
να μείνουν γέριμοι jαι σκοτεινοί
να χαθοῦν μες στο σκοτάδι τους
χωρίς ἂλλη συμβολῆ ἀπό ΕΜΑΣ
Ναι, ξέρουμεν τα … την ἀηδίαν τους, τα αἲσχη τους
Ὂσοι δεν βλέπουν ΠΙΑ, εἶναι ἀπό δικῆ τους
ἐθελο~τύφλωση …
και “ἀυτούς”, τότε ἐπ~ίσης
ΔΕΝ ἀξίζει πια, να χαρίΖουμε το Φως ΜΑΣ
για να τους βοηθήσουμε να δουν …
Δεν θα δουν … Δεν θέλουν να δουν … οἱ “μέν”
Ἀπολαμβάνουν τη σύψη τους και ὀργιάζουν στη
ἀηδία που ΜΑΣ προ~καλοῦν … οἱ “δεν”
Τελείωσε το παλαιό παράδειγμα του κόσμου
που χρειαζόταν Φωτισμένες Ψυχές
να πέφτουν ΠΥΡπολημένες, να φέξουν για ὂλους.
Χρῆζει οἱ Φωτισμένες ΜΑΣ Ψυχές
να ΦωτίΖΟΥΝ με την Ὀμορφιά Τους
το Ὂλον ΕΝ ΜΑΣ
Και Ἐσύ, Ἀγαπημένη Μου ΨΥshῆ, ΕΙΣΑΙ
μια τέτοια Φωτισμένη Ὀμορφιά !
Την Ὀμορφκιά Σου, θέλω Νίκη Μου
Τον πόνο Σου, τον ἀγκαλιάζω και λέω
“δεν χρειάζεται πια”, το δάκρυ Σου
το πέρνω, ὂχι για να πιω, μα
για να φτιάξω πυλό … να ΚΤΙΣΟΥΜΕ, Νίκη Μου
ΧΡΗΖΕΙ ΝΑ ΚΤΙΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ
Το χαμόγελό Σου θέλω
να Μου φωτίΖΕΙ τις Ὀμορφιές ΜΑΣ
τις Ποιήσεις … τις Δημιουργίες
“Αὐτό”
και ἡ σαπίλα τους δε δύναται να βασιλεῦει πια
Σελῆνη Φωτεινῆ Νύκτες Φωτεινές
Ὀμορφιά
ὂπως ΕΜΕΙΣ τη γνωρίΖΟΥΜΕ
ἐπειδῆ
“αὐτούς” τους ἀνάλαβε το Ξημέρωμα και ἡ Ἣλια
.
Ἡ Ἀφθονία ΜΑΣ Εἶναι ἀναπόφευκτη
.
ἈγκαλιάΖΩ Σε
ἈγαλλιάΖΕΙΣ Με
Φιλ~Αρμονία ΜΑΣ
{ἀρμονία > ρῆμα : εν + ἀρμον-ί-ζω > ΕΥθετουμαι ἐν τῳ ΕΝ}
… ❤ … ….

.

Let it hurt - Let it bleed - Let it heal - And let it go .

.

 

Niki Katsaouni
Niki Katsaouni Heal όταν το μαχαίρι το στρίβουν στην πληγή και της βάζουν αλάτι;

Alexia Christodoulou
Alexia Christodoulou Niki Katsaouni μου … το ἀφαιρῶ … δεν το χωράει να το διάβα~ζω … ὂπως το νιῶθω …

.

 

Ἀνθρωπλογικῆ Μελέτη Ἐλλαδιτῶν #005

 

Άλλος ένας που αγνοεί ότι το Athens Pride δεν είναι gay pride και που θεωρεί ότι υπάρχει ειδική μεταχείριση προνομίου για το event. Άλλος ένας που γράφει μπούρδες και δεν θα υποστεί καμία απολύτως κύρωση, ενώ στιγματίζει μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα (όπως την αναγνώρισε το ΣτΕ από το 2006).

Andreas Petroulakis

Σκέφτομαι αν στο gay pride είχαν ακουστεί λέξεις όπως καλσόν, βραχιολάκια, κολλαγόνα και γουνάκια τι θα άκουγόταν για σεξιστικές επιθέσεις. Μου λέει κάποιος γιατί δεν ισχύει και για τη χτεσινή συγκέντρωση;

 

Είπα να κάνω ένα γκάλοπ για θέματα που μας αφορούν και θα θέλαμε καλύτερη θεσμική κατοχύρωση. Αφορμή αποτέλεσε ανάρτηση του Vasilis Sotiropoulos (Περιφερειακού Συμπαραστάτη του Πολίτη και της Επιχείρησης της Περιφέρειας Αττικής και νομικού) στον τοίχο του, τον οποίο και ευχαριστώ για την άδεια χρήσης.

Το ερώτημα έχει ως εξής:

Πόσο ευτυχής μπορεί να αισθάνεται ένας lgbtqi+ άνθρωπος στην Ελλάδα του σήμερα με δεδομένο ότι:
– Δεν της/του επιτρέπεται η αιμοδοσία.
-Δεν της/του επιτρέπεται ο γάμος, ούτε αναγνωρίζεται ο νόμιμος γάμος ομόφυλων προσώπων που έχει συναφθεί σε μια από τις 10 χώρες της Ευρώπης που αυτό προβλέπεται.
– Δεν μπορείς να συνάψεις σύμφωνο συμβίωσης αν δεν έχεις πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα (ενώ αν είσαι στρέιτ μπορείς να συνάψεις γάμο και χωρίς πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα).
-Δεν επιτρέπεται η από κοινού τεκνοθεσία σε πρόσωπα που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.
-Δεν φορολογείσαι ως σύζυγος αν ο σύντροφος σου που πέθανε πριν το 2016 σου έχει αφήσει με διαθήκη το σπίτι σας· φορολογείσαι ως “εξωτικός”, δηλαδή ως άσχετος τρίτος με φορολογία άνω του 20%.
-Δεν φοροαπαλλάσσεσαι λόγω πρώτης κατοικίας, αν ο σύντροφος σου που πέθανε πριν το 2016 σου το άφησε με διαθήκη.
– Δεν αναγνωρίζεται γονική μέριμνα στον σύντροφο σου (με σύμφωνο συμβίωσης) αν έχεις βιολογικό παιδί.
-Κάποιες υπηρεσίες δεν έχουν ετοιμάσει ακόμη τις διαδικασίες για την εγγραφή τέκνου κατόπιν επιλογής με το σύμφωνο συμβίωσης ως επωνύμου του έτερου μέρους του συμφώνου, ενώ με τα στρέιτ ζευγάρια δεν υπάρχει πρόβλημα.
Και δεν έχουμε μιλήσει καν για τρανς ανθρώπους, εφόσον εκκρεμεί η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου.

Τί άλλο περιμένεις να κάνει η Κυβέρνηση μέσα στους επόμενους μήνες;
(όχι μόνο likes, τοποθετηθείτε κι όλας)

. . .

: *)

Στην Ἐλλάδα,
δεν ἰσχύουν οὒτε καν οἱ “κοινές λογικές”
των Βόρειο~Δυτικῶν, πολιτικο-κοινωνικῶν θεσμῶν
περί του … “Θῆλυ”.

Ἡ “Gay” ΟΝτότητα

(και το ἐννοῶ με την ἒννοια της λέξης “χαρωπός”
που ἐπῆλθε να χαρακτηρίζει
τη συνηθισμένη διάθεση των ἀνθρῶπων
που δύνανται να ἀγαποῦν
πέρα ἀπό πλαίσια συστηματικῶν κατασκευῶν)

εἶναι ἂγνωστη ΛΕΞΗ στον Ἐλλαδικό χῶρο.

Και ἂρα, το … ΕΙΜΑΙ … ἀδυνατεῖ να τη βιῶσει
ἐφόσον το “‘ἐγῶ”, την τοποθετεῖ στα χείριστα
ἐπίπεδα της … κολάσεως.

Δύο σχετικά κείμενα ἀναφορικά με τα ἂνωθεν :
> : περί Θηλυτότητας και ὁ Ἐλλαδικός χῶρος

> : περί Ἐκ~τροχιασμῶν και Ραδιουργιῶν

Γενικά, στον Ἐλλαδικό χῶρο
ἰσχύει μια μπουρ~μπουρ~λύθρα παχύδερμη,
ἡμι~διαφανής μεν, κλειστῆ και ἀπομονομένη δε
με μια ἀνυπόστατη ἰριδίζουσα ἀπό~χρωση.

Εὒχομαι {ΕΥ ΕΧΩ ΕΙΜΑΙ}

Ὃ,Τί Κάλλιστο

.

Ἡ Ἀ~φθονία ΜΑΣ Εἶναι ἀναπόφευκτη

.

❤ 🙂 ❤

.

.

Rainer Maria Rilke - I live not in dreams

“Ζω, ὂχι μέσα σε ὂνειρα ἀλλά, μέσα σε συλλογισμό μιας πραγματικότητας που εἶναι ἲσως, το μέλλον.”                 ~ Ράϊνερ Μαρία Ρίλκε

~ UNIversal Frequencies ~ το ΣύνΠΑΝ στην Ἑλληνικήν

:*)

~ Ἡ Θεῖα Γλῶσσα του ΣύνΠΑΝτῶς στην Ἐλληνικήν ~

Ἡ Ἐλληνική Ἀλφαβήτα και Γλῶσσα
ἐν~περι~έχει
ΣυνΠαντική ΜεγαλοΠρέπεια, Μεγαλο~Σύν~Η.

Τα γράμματα της Ἐλληνικής Γλῶσσας,
εἶναι σύμβολα, της ΣυνΠαντικής Οικο~Νομίας.

Στην Ἀρχαία Ἐλλάδα, τα ἲδια,
μαζί και με τους εἰδικούς τονισμούς,
{ὃπως ὁξεία, περισπωμένη, δασεῖα κλπ.}
ἀποτελούν, κατά κάποιους,
ἒνα σύνολο χίλιων~ἐξακοσίων~εἳκοσι {1620} συμβόλων,
τα ὃποῖα χρησιμοποιοῦνταν, στην Ἁρμονία {Μουσικῆ}.

Ἡ σημαντικότερη ἰδιότητά τους εἶναι, ὃ,τι
το κάθε γράμμα ἒχει μια ἀριθμητική ἀξία, συχνότητα.

Κάθε γράμμα {σύμβολο}, εἶναι ἒνας ἀριθμός
και κατ’ ἐπέκταση συν~επ~άγεται,
κάθε λέξη, ἐπί~ἲσης, να  ἁ ρ θ ρ ώ ν ε τ α ι  {ἃρθροισμα},
σε ἒναν ἀριθμό.

{Ἐπί~}Γνῶση δηλαδῆ, κωδικοποιημένη
μέσα στις ἲδιες τις λέξεις,
λ ό γ ῳ  {Ἐν Ἀρχήν ὁ Λόγος}
των δονητικῶν συχνότητας ἀξιῶν, που
ἐν~περί~έχουν.

Ἡ “Ἱερή (ἐπί)Κοινωνία”
των Ἀριθμών, Σχημάτων, της Δόνησης Συχνοτῆτων,
της Ἁρμονίας, του ΣύνΠαντος.

Ἒτσι ἀντίστοιχα,
ἡ Ἀριθμητικῆ,
ἡ Γεωμετρία,
ἡ Ἀ~στρο~νομία~λογία
{ἀ~στήρ= “α” στερητικό + στήριγμα},
και ἡ Ἁρμονία

εἶναι συν~δεδεμένες, σχηματίΖωντας

σπεῖρα, που είναι

ἡ ἐξ~ελισσώμενη {ἐξ~έλιξη = ἐκ + ἓλικας, [DNA]}

διάνυση

[διανύω : ~ φέρνω εἰς πέρας {ταξίδι}]

προς την ἘπιΓνωσμενόμενη Ὀντότητα,

περί της Οἰκο~νομίας,

[Οἲκος + νόμος = αὐτό που διέπει (= ρυθμίΖΕΙ > ἓπεια=λόγια) την Οἰκουμένη],

το ὁποῖο “ΕΙΝΑΙ”,

εἶναι Θεῖα Πηγῆ {Σύν~Πόσιο Ψυχής}.

Ἡ Θεὶα Πηγὴ,

ὑ φ α ί ν ε ι

Σύν~Φωνα

με ἒκαστην Ἐπι~Στήμην {ἐπί + στημόνι}

[στημόνι : το σύν~ολο
των κατά μήκος του ἀργαλειοῦ
παράλληλα τοποθετημένων νημάτων,
ἀνάμεσα στα ὁποῖα πλέκεται κάθετα, το ὑφάδι.]

την Οἰκο~Νομία

για την Ὓπαρξη στην Οἰκουμένη,

την  Ὀ ν τ ό τ η τ α,

ΟΝτως, Φως {Αγάπη}.

Παραδείγματα :
{α’}
ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 => 5+3+2= 10 => 1+0

ΕΝ = 5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0

{β’}
ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50 = 360,

360 : οἱ μοῖρες του κύκλου => 3+6+0 = 9+0

{γ’}
ΜΗΔΕΝ = 40+7+4+5+50 = 106 => 1+0+6 = 7+0

7 : στην ἀριθμολογία σχετίζεται με το πλανητικό ἐπίπεδο
και δῆ, τη Μητέρα Γῆ,
σχῆμα πλανὴτη σφαιρικό {ΜΗΔΕΝ, 0}, {ΟΜΙΚΡΟΝ, Ο}

και ἂρα, το {ΜΗΔΕΝ, 0} δεν εἲναι “το τίποτα”, ἀλλά

το Σύν~ὂλΟΝ, το “μη δεν”

το ὁποὶο, Συν~Πληρώνεται {συν~πληρότητα, μαζί πλήρης}

μέσῳ του  “ζ ε ῖ ν”
{βίωμα, ΕΝ~πειρία, ταξίδι, ὀργώνω [<=ὀργανισμός]}

ὂλου του εὖρους των ἀριθμῶν {άξιῶν, συχνοτήτων}

της κλίμακας 1 ~ 2 ~ 3 ~ 4  ~  5  ~  6 ~ 7 ~ 8 ~ 9

και ἐν συν~εχεῖα, του γεφυρώματος

ἀνά~μεσα στις βαθμίδες ἀναπτύξεως,

στην προς~εχῆ κλίμακα αὐτῶν.

~
Ἡ Ἀρχαῖα Ἐλληνικῆ Γλῶσσα
εἶναι ἒνα ἀριθμητικό ἀριστούργημα.

Τα γράμματα του Ἐλληνικοῦ Ἀλφαβῆτου
ἀλά παλαιά, κάποιοι γνωρίΖουν,
εἶχαν σύν~όλον, τριάντα~τρία {33}.

Το ” 33 ” ἐσωτεριστές γνωρίζουν
να εἶναι μυστικιστικός ἀριθμός.
Ἡ Σπονδυλικῆ Ἀνθρώπινη Στῆλη
ἒχει ἐπ~ίσης σύνολον τριάντα~τρεις {33} σπόνδυλους.

Το τριάντα~τρία {33} εἶναι, ἐπ~ίσης
“ἱερός ἀριθμός”, στην ἀλχημία.

Τοποθετῶντας το ἒνα τρία να ἀντικρίζει το ἂλλο {yin~yan},
κάπως ἒτσι “ε3″, σε ἲδιο μέγεθος φυσικά, προκύπτει
το ὁκτώ {8}, το ὁποῖο ἀνα~γνωρίΖουμε ὡς
το ὃρθιο σύμβολο, του  ἀ π ε ί ρ ο υ .

Ἐπι~πρός~θετα,

οἱ πέντε {5} σπόνδυλοι,
στο ” τελικό ς ” {κυριολεκτικά το σχῆμα και ἡ λέξη},

εἶναι παράλληλοι, με την κοιλιακῆ χῶρα {hara ~ κάτω ἀπό τον ἀφαλό}

[ἀφαλός = ἀγωγός σύν~δεσμος μῆτρας~ἐμβρύου }

ἀλλά και, με την ἀφόδευση {τρισδιάστατου ἐπιπέδου ὓπαρξη}

καθῶς και

την Παράγωγη ὀντότητα στην Ἀνθρώπινη Ὓπαρξη,
{σεξουλικά ὂργανα}

[παράγωγος, ἡ  : ἐπιστημονικά ~ {συνάρτησης}, το ὂριο
προς το ὁποῖο τεὶνει ὁ λόγος
της μεταβολῆς της συνάρτησης
προς τη μεταβολή μιας ἀνεξάρτητης μεταβλητῆς

ἀκόμα,

παράγωγος -η -ο : που παράγεται, που προέρχεται, που προκύπτει
ἀπό κάποιο ἂλλο ἢ, ἀπό κάτι ἂλλο].

και ΔΗ, για την

Γ η Ν α ι {Ο ι} κ ί α  ΟΝτότητα,

ἡ θέση της Κλειτορίδας,

ἡ ὁποῖα, εἶναι

{ἐξ ὧν γνωρίΖουμε},

ΜοναΔικό ὂργανο,
{συναντάται ΜΟΝΟ στο σῶμα της Θῆλυ~ἀνθρῶπου}

με ΜοναΔικό σκοπό και ΜοναΔική λειτουργία,

την ἀντί~ληψη της  ἒκστασης.

Περ~εταῖρῳ,

οἱ πέντε {5} αὐτοί σπόνδυλοι, ἒχουν
μια ἂμεση σχέση με τον ἐγκέφαλο.

Και, λέγεται, πως ἀντιστοιχοῦν
σε πέντε {5} ἃρρητα γράμματα,
τα ὁποῖα γνώριζαν μόνο ἂτομα μυημένα.

Ἒνα ἀπό αὐτά, “το Γαμμάδιον”,
σύν~βολο της ζωογόνου Ἡλίου.

Σύν~φωνα με ἐπιγνώσεις ἐσωτερισμοῦ
ἀνα~φέρεται, ἡ “Η” ὀντότητα τΗς Ή~λίου.

Μάλιστα, το σύμβολο “Η”,
ἐκτός ἀπό το πρῶτο γράμμα στο “Ἣλια”,

ὁμοιάζει με,  ἁ ρ γ α λ ε ι ό

ἀφού,  φ ω τ ο ~ σ υ ν ~ θ έ τ ε ι

με τις ἀκτίνες {νήματά} της

τη ζωῆ, εἰδικά στη Μητέρα Γῆ.

Ἐπί~ἲσης,
το “Η” εἶναι το ἒβδομο {7} γράμμα
στην  Ἐλληνική Ἀλφαβήτα,

{πλανητική βαθμίδα ανάπτυξης}

και το ὁπο{ιο, μάλλον, εἶχε ἀρχικά την προφορά

… Ἣ Λ Ι Α … .

Κάποια γράμματα, καταργήθηκαν

ὂπως πιο σύγχρονα βιώσαμε και Ἐμεῖς,
προς το τέλος του 20οῦ αἰῶνα, στα μέσα του ’80,
την κατάργηση του “πολυ~τονικοῦ”
και, την ὑποταγῆ της γλῶσσας στο “μονο~τονικό”,

π.χ. το Δίγαμμα {F}, το Κόππα {Q},
το Στίγμα {S’}, το Σαμπί {ϡ}.

~
Ὁ Πυθαγόρας, ἐνημερώνει
για τρία {3} ἐπίπεδα της Ἐλληνικής γλῶσσας,
τα ὁποῖα εἶναι τα ἐξῆς:

1. ὀμιλόν

2. Σημαῖνον {α. σῆμα, β. σημαινόμενο}

3. Κρύπτον {α. διάστημα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος}

~ Το πρώτο εἶναι, ἡ λαλιά

~ Το δεύτερο εἶναι, ἡ σχέση
του σήματος με το σημαινόμενο.

~ Το τρίτο εἶναι,

το διάστημα {ἀπόσταση + χρόνος = διάνυση},

ὁ κραδασμός
{ἀφύπνιση του ἐν~κεφάλου [της ὑπόφυσης ~ pineal gland],
μέσῳ ἰδιο~συχνοτῆτων ἀπό τους δημιουργηθέντες παλμούς
π.χ. Παλλάδα Ἀθηνά ~ Ἐλλάδα}

ὁ λεξάριθμος
{ἡ σχέση των γραμμάτων και ἐπ~ακολοῦθως λέξεων,
με τις ἀξίες των ἀριθμῶν}

και, ὁ τονάριθμος
{σχέση γραμμάτων και ἐπ’ ακολούθως λέξεων, με τις ἀξίες ἀριθμῶν
οἱ ὁποῖες ἀξίες συν~επ~άγονται, μουσικοί τόνοι, συχνότητες}

Το κάθε γράμμα ἀντιστοιχεί σε ἒναν ἀριθμό,
το ὁποῖο ἐπίσης συνεπάγεται σε, ἒνα μουσικό τόνο {φθόγγο},
συχνότητα.

Ἒτσι,

το γράμμα “εἶναι”,

ὂπως ἐπ~ίσης και ἀριθμός,

και ἐπ~ίσης, σύμβολο

και ἐπ~ίσης, διάνυση {δόνηση}

και ἐπ~ίσης, συχνότητα.

~
Κατά τον Πυθαγόρα, οἱ ἐπι~στῆμες

1. Ἀριθμητικῆ {ἀριθμοί}

2. Γεω~μετρία {σχήματα}

3. Ἀ~στρο~νομία~λογία {διάνυση χρονο~χώρου}

4. Ἁρμονία {Μουσική}

εἶναι ἀλληλένδετες και συν~βρίσκονται ἡ μια μέσα στην ἂλλην

{κάτι σαν “μπαμπούσκες”, χωρίς ἀνταγωνισμό 3D σπουδαιότητας (=βαθμίδες)},

που εἶναι ἡ ἐξ~ελικτική  σ π ε ῖ ρ α .

Ἡ Ἀλφαβῆτα, μπορεῖ να συνδιαστεῖ
με τους ἀριθμούς
και ἂρα ἐπ~ἲσης, μουσικούς φθόγγους,
με τις τέσσερις {4} ταῦτες, ἘπιΣτήμες.

Ὁ Ὃμηρος, κατά κάποιους, ἐπί~δεικνύει
διάθεση σε 6.500.000 πρωτογενῆ, λέξεων
{πρῶτο πρόσωπο ἐνεστῶτα και ἐνικοῦ ἀριθμοῦ},
οἱ ὁποῖες, ἀν πολλαπλασιαστοῦν ἐπί ἐβδομήντα δύο {x72},
που εἶναι οἱ κλῆσεις, κάνουν “γινόμενο”
ἒναν τεράστιο ἀριθμό, ὁ ὁποῖος και πάλι δεν εἶναι σταθερός ἐπειδῆ
ἡ γλῶσσα εἶναι ζωντανῆ και ὡς φαίνεται “γη~ναι~οικία ὀντότητα”,
ἡ ὁποῖα παρ~άγει συν~έχεια, στην ἐξ~ελικτική της διάνυση.

Ἀπόλυτη ἀπόδειξη, ἡ ἲδια ἡ “Μαθημα~τικότητά” της.

Ἐπειδῆ, για το  Π ο ι ε ῖ ν  {~ Ποίηση}
και ἂρα και για τη γλῶσσα, ἐν~περι~έχεται
ἡ συχνότητα ταῦτη,
της Θεῖας Πηγῆς.

ΕΥλόγως,
“αρχη σοφιας, η των ονοματων επι~σκεψις”
~ Ἀντισθένης.

Καλῶς Ὀρίσαμε στην ΠανΕΥμορφή ΜΑΣ Καινῆ Γαῖα

: *)

.

 

.

 

Σεπτέμβριος, 2012

 

.

 

UNIversal Frequencies

UNIversal Frequencies

 

 

Ἡ “ἐλπίδα” παρα~λύει

 

… : *) …

 
“…Ἡ ‘ἐλπίδα’ εἶναι πλεονασμός.”
~ Εὐάγγελος Παπαδάκης
 


.

Ἡ “ἐλπίδα” εἶναι παγίδα.
 
ΜΑΣ κρατάει δέσμιους.
 
Παρα~μένουμε ΔΕΣΜΙΟΙ μιας κατά~στασης
που ΔΕΝ δυνάμεθα να ἀλλάξουμε φυσικά,
ἀλλά και, να ἀπελευθερωθοῦμε ἀπό δαῦτη.
 
Ἡ “ἐλπίδα”, μας παρα~λύει.
Το να “ἐλπίΖουμε”, εἶναι να … ἀμφιβάλλουμε.
 
Να ἀμφιβάλλουμε για την … “ἂσπρη μέρα”
 
… πως θε να ἒρθει και μάλιστα, εἶναι να ἒρθει
ἐπειδῆ “ἒτσι” ἀξίΖΟΥΜΕ!
 
“ἘλπίΖουμε” πως ΘΑ ἒρθει
και, στον Μέλλοντα ἀφοῦ “ζει”,
ΔΕΝ τοπο~θετεῖται στο Παρόν ΜΑΣ.
 
“ἘλπίΖουμε” και ἀμφι~βάλλουμε
να ΕΙΜΑΣΤΕ σίγουρες Ὀντότητες
για την … ΕΥ~τυχία, την ΕΥ~λογία ΜΑΣ !
 
Και “ἐδῶ” εἶναι ἡ δια~φορά
του “ἐλπίΖω”
και, του
 
ΕΥΧΟΜΑΙ {ΕΥ ΕΧΩ ΕΙΜΑΙ}
 
στον ἀένοο Ἐνεστῶτα
στην ἀείροη Συν~έχεια
 
~
 
ΑΓΑΠΗ ~ Α~ΛΗΘΕΙΑ ~ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
εἶναι τρεις λέ3εις που σημαῖνουν το ἲδιο
και καμία δεν μπορεῖ να ὑπάρχει χωρίς την ἂλλη
π α ρ ο ῦ σ α
 
~
 
Παράδεισος Εἶναι ὁ ΑΠΟΛΥΤΟΣ Αὐτο~Σεβασμός
 
~
 
Ἡ Ἀ~φθονία ΜΑΣ Εἶναι ἀναπόφευκτη
 
.
.
.
 
There IS ALL ways a WAY

There IS ALL Ways A Way

Διαδ~ικασίας

:*)

Εἶναι ὂλα μέρος μιας διαδικασίας προς την

Ἐπί~Γνωση για το ΕΥαυτό.

Ἡ ἐν~πειρία ΜΑΣ, που ὀνομάΖΟΥΜΕ “ζωῆ”

ὠς Ἀνθρώπινες Ὀντότητες, εἶναι πάντοτε
στις Ἐπί~Λογές ΜΑΣ.

Ὀταν συνειδητο~ποιῆσουμε πως

το μυαλό ΜΑΣ, δ ε ν εἲμαστε ΕΜΕΙΣ

και πως, εἶναι πάρα πολύ άπλά, ἒνα

σπουδαιότατο ἐργαλεῖο στην “Ἀνθρώπινη ἐμπειρία”,

{ἀκριβῶς ὂπως και οἱ ὑπόλοιπες 5 αἰσθῆσεις ΜΑΣ}

και πως, τίποτα δεν δυνάμεθα να ἐλέγχουμε

στη ζωῆ, τ ί π ο τ α … ἐκτός ἀπό αὐτό το θαυμάσιο
ἐργαλεῖο,

και πως, εἶναι

το δῶρο ΜΑΣ

ΚΑΙ
το καθῆκον ΜΑΣ

ἐφόσων γεννηθῆκαμε

να μοιραΖΩμαστε το Φως ΜΑΣ

που μετα~φέρει

μονα~ΔΙΚΑ, ὁ κάθε Ἒνας ΜΑΣ,

τότε,

βρισκόμαστε πολύ κοντά στη

συνειδητο~ποιημένη Ἐπί~Γνωση πως

“ἡ ἐλπίδα”, εἶναι μια παγίδα και μόνο

ἐπειδῆ, δεν χρειάζεται να ἀμφιβάλουμε

και πως, ΟΛΑ

Ε Ι Ν Α Ι

και,
ΕINAI ΟΛΑ έν τάξη { “ἐντάξει ; ” 😉 ! } …!

Δεν πρόκειται ποτέ να εἶναι “το τέλος του κόσμου”… !

Ἐπειδῆ, πάν~τοτε ΕΙΝΑΙ “τῶρα”.

Και, ποτέ δεν παρα~μένει,

ΠΑΝ~τοτε ἀλλά~ΖΕΙ

“τα πάντα ρεῖ”

και ΕΙΝΑΙ … ΕΙ ΝΑΙ … Ι ΕΝΑ

“ΕΙΜΑΙ ΤΟ Α ΚΑΙ ΤΟ Ω”

Σύν~ΠΑΝτα … !!! …

.

^ (“σπεῖρα” του 2015)

 .

γιατί πάλι ποτέ, πῶς τῶρα

. .

είναι με μεγάλη απορία που το λέω …

… “πώς” …

μεγαλώνοντας παρα-τήρησα πως δεν είναι ΜΟΝΟ το “γιατί” που ρωτάω …

… τις περισσότερες πια φορές, ναι, ρωτάω … “πώς” …

… “πώς” γίνεται …

… να υπάρχει “ύ π α ρ ξ η” ακόμη, μες σ’ αυτήν την αν(-ευ)-υπαρξία “τρόπου” ύπαρξης ;

… να υπάρχει “α ν ά σ α” ακόμη, μες στο ά-πνοο “κενό” ;

… να υπάρχει “ε π ι κ ο ι ν ω ν ί α” ακόμη, μες στο ακοινώτητο κηλίδωμα “ψυχής” ;

… να υπάρχει “α γ κ α λ ι ά” ακόμη, … υπάρχει ; …

και τότε, με “βρίσκει” περι-(ε)σσότερο “πώς”…

…”πώς” γίνεται …

… μες στην “ανυπαρξία τρόπου ύπαρξης”, ακόμη “υπάρχω” … ;

…μες στο “άπνοο κενό”, ακόμη “ανα-σαίνω” … ;

… μες στο “ακοινώνητο κηλίδωμα ψυχής”, ακόμη “επι-κοινωνώ” … ;

… “αγκαλιά υπάρχει” ; … ακόμη “αγκαλιάζω” … ;

… “γιατί” γίνεται … ; …

(τί εγωιστική οντότητα είναι η ανθρώπινη ύπαρξη … !!!)

. .

^ 2008, Ἰουνίου 11

Τραπέζι

. . . .

“Πράγματα
του παρελθόντος
μου” εκεί

Απλωμένα
πάνω σ’ ένα
τραπέζι

Βαρεμένα με
μια ιστορία

Ανάμεσα σε
τόσα άλλα
ταλαιπωρημένα

“Παρελθόντα” …

Ξεχασμένη
Αδύναμη
Ξεπερασμένη
αίγλη

Αμφισβητήσιμη

Αναζητώντας

νέο
δότη ιστορίας

Ξεχασμένη
Αδύναμη
Ξεπερασμένη
ελκυστικότητα

“Αντι-κείμενα” για
περι-συλλογή από

νέο
θαυμαστή ;
καταναλωτή …
ταλαι-πωρητή !

Ένα
τραπέζι στρωμένο
με ξεθωριασμένα
παρα-μύθια

-είναι μήπως
έτσι των ανθρώπων
η α-λήθεια ;

Ένα τραπέζι
όπου
η αγαθοεργία
προωθεί την
προσφορά
περι-ουσίας

Πόσο
εύ-πορη
είμαι ‘γώ με τά
“αγαθά” του
“τ ό τ ε”

σκόρπια
σαν ακρωτηριασμένα
μέλη ενός σώματος
να ψάχνουν σωτηρία …

Μήπως δεν έπρεπε
να τα λέμε “αγαθά” ; …
Mήπως έπρεπε
να τα λέμε
“κηλιδωμένα” ;

Μήπως δεν έπρεπε
να τα αμολούμε
στα ανοικτά ;
Μήπως έπρεπε
να τα κουβαλούμε
κλειδωμένα ;

Tο “άσπιλο”
τι να είναι άραγε ;

Υπάρχει
η αντί-ληψη της
λέξης

Να υπάρχει και
η “αίσθηση” ;

Είναι
δυνατή μια
τέτοια  ο ν τ ό τ η τ α
σε αυτό το
επίπεδο
μορφής ζωής ;

– Το “θέλω” κηλιδώνει

Είτε επειδή
παρα-μένει
δια-καή

Είτε από την
εκ-πλήρωση

Ποιο είναι πιο τραγικό ;

– Η επίγνωση
ό,τι
το “θέλω” δεν
απο-φεύγεται

… !!! … !!! … !!! …

Ποια είναι η ευ-λογία ;

– Των “θέλω”
η δυνατότητα
επι-λογής

. . . .

^ 2007, Ὀκτωμβρίου 10

Ὂλο Ἐκεῖνο Το Οὐρανί

…..

Είναι ακόμη μία επιζήτηση να βγάλω αυτά τα πράγματα μέσα μου
-ε, βασικά μέσα στο κεφάλι μου, υποθέτω-,
έξω. … έτσι ώστε να μπορέσω
να τα βιώσω με τις αισθήσεις μου
και όχι μόνο με την αισθαντικότητά μου.

Χρησιμοποιώ αυτό το ισχνό εργαλείο της γλώσσας.

Της Αγγλικής, συγκεκριμένα.
Τη βρίσκω (την Αγγλική) να είναι ασθενικά πιο ανίκανη από την Ελληνική.
Για το οποίο, είμαι αρκετά σίγουρη ό,τι
οι άνθρωποι με μητρική τους γλώσσα την Αγγλική,
θα διαφωνούσαν εντελώς μαζί μου!
Και, ούτε θα διαπληκτιζόμουν μαζί τους.
Θέλω να πω, είναι αρκετά παράδοξο πραγματικά.
Πως είναι δυνατό να γνωρίζω ό,τι αυτή είναι η αλήθεια, όταν
η δική μου μητρική γλώσσα ΔΕΝ είναι η Αγγλική …
Και, πως θα μπορούσε κάποιο άτομο
-με την Αγγλική ως μητρική τους γλώσσα-,
να βρει τα «ευρήματά» μου αναληθή όταν, η Ελληνική
δεν είναι η δικιά τους … … …

Αδιαφιλονίκητα,
δεν είναι η πρόταση «μου φαίνονται όλα στα Ελληνικά»
( «it’s all Greek to me”) στα Αγγλικά,
μία φράση που χρησιμοποιήται για κάτι που, ένα άτομο
δε μπορεί να βγάλει καθόλου νόημα ;

– ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ – : μια τόσο ενδιαφέρον έννοια,
αλλά πραγματικά.
Η Αγγλική γλώσσα δεν έχει «ουσιαστικά», γένος
«θηλυκό», «αρσενικό» ή ακόμα και, «ουδέτερο» … παρ’ όλα αυτά,
η «μητρική γλώσσα» («mother tongue”),
δεν είναι μόνο θηλυκού γένους, είναι
η ύστατη έκφραση θηλυκής υπόστασης.

Όμως, υπάρχει επίσης και το εξής επιχείρημα βέβαια,
ό,τι : αφού «βρίσκω» τα Ελληνικά να είναι ανώτερης ποιότητας,
πως και δεν τα χρησιμοποιώ
να «επικοινωνήσω τον εαυτό μου» μέσα σ’ αυτά τα γραφόμενα …

Μπορώ να σκεφτώ, διάφορες απαντήσεις :
– α) αυτά που λέω δεν είναι τέτοιας ισχύος και άρα
τα Ελληνικά, «ούτε καν απροσποίητα δε μου έρχονται» να τα ασκήσω.
Με άλλα λόγια, τα «λόγια» μου
δεν είναι της διαμέτρου της Ελληνικής εξαγγελίας.
– β) Τα Αγγλικά ήτανε η γλώσσα που απαιτήτω από μένα να χρησιμοποιώ
-προφανώς επειδή παρακολουθούσα «Αγγλικά Ανώτερα Εκπαιδευτικά»
ιδρύματα και τη διδακτέα ύλη τους-
και, επομένως υπο-θέτω, έγινε κάπως συνήθεια.
Με άλλα λόγια,
«είμαι συνηθισμένη να γράφω πράγματα στα Αγγλικά».
– γ) Έχω ΤΟΣΗ πολλή ανάγκη να εγχυθώ προς τα έξω
που, πάω απ’ ευθείας στην πιο εύκολη «διανομή».
Με άλλα λόγια,
είμαι «απελπισμένη να επικοινωνήσω με το έξω από μένα»
και τα Αγγλικά είναι, η σύγχρονη γλώσσα της «επικοινωνίας».

Παρ’ όλα αυτά, είμαι της ιδέας ό,τι
η πραγματικότητα -και όχι η αλήθεια-, του εγώ να εκφράζομαι στ’ Αγγλικά,
μεταφράζεται ανάλογα με την/τον καθεμιά/καθένα.
Ως γεγωνώς, αυτή ολόκληρη η παράγραφος μπορεί
να θεωρηθεί απόλυτα ευτελής και γελοία από ένα άτομο και, πάλι
είναι κάτι που ξεκάθαρα είμαι εμπαθής.

Αυτό είναι που ήθελα να γράψω από την ευλογημένη αρχή,
χωρίς όλη αυτή τη «….» ανάλυση!
Είναι αρκετά ΕΝευριστικό {σε παράθεση με το “ΕΚνευριστικό”} !

Είναι κωμικό
(σκέφτομαι αμφότερα [B]και[/B] «χα-χα»
-με μια ίσως περισσότερα τραγική αίσθηση-,
και «παράξενο»),
που έρχεται μια μέρα, απλά σου αφικνήται, όπου
δεν αντι-λαμβάνεσαι

{δεν γίνεσαι αντιληπτή, οι άλλοι να Σε αντιλανβάνονται δηλαδή}
ως «νεαρό άτομο» πια.
Οι άνθρωποι σε κοιτάζουν
και δε βλέπουν τη ζωηρότητα, τον ενθουσιασμό, τη νεανική αφέλεια, υποθέτω,
πια.

Τι συμβαίνει ;
Τι μας συμβαίνει ;

Θυμάμαι να ήμουν εννέα χρονών
και ήταν μια μέρα όπου θα είχε κάποιες δραστηριότητες
σε εκείνο το μικρούλη το τετράγωνο πάρκο, απέναντι από τον «Ορφέα».
Ήτανε το 1979 και η UNICEF (Γιούνισεφ)
το είχε ανακυρήξει, «Το Έτος του Παιδιού» …
καινούργια εκδοχή ενθυμητικής πρακτικής τότε,
(τη σήμερον ημέρα φυσικά, ούτε που «φτάνουν» καν
οι 365 μέρες του χρόνου) … !!!
Λοιπόν, αυτός ήταν και ο λόγος
για τις εορταστικές εκδηλώσεις στο παρκάκι.

Θυμάμαι να πηγαίνω εκεί με το ποδήλατό μου νομίζω
και, πριν εισέλθω στο χώρο, κοντοστάθηκα,
συλλογίστηκα και είπα στον εαυτό μου :

– … απόλαυσέ το αυτό, επειδή
δεν θα είσαι «παιδί» ξανά.
Αυτό είναι!
Δε θα επιστρέψει ποτέ πια πίσω …

Θυμάμαι που σκεφτόμουν αυτό με μένα και να είμαι λυπημένη.
Να είμαι λυπημένη που δε ήμουν ευχαριστημένη με τη διάρκεια
της «παιδικής μου φάσης».
Να μην είμαι ευχαριστημένη ούτε και
με το περιεχόμενό της.
Το πρόβλημα είναι ό,τι το μεγαλύτερο, παρά το μικρότερο, μέρος
της παιδικής μου ηλικίας, μού είναι σε διάλειψη.

Μπορώ ν’ ανακαλέσω κάποιες εικόνες, αισθήματα.
Από το Δημοτικό μου Σχολείο ή, που έπεσα από το ποδήλατό μου.
Τίποτα συγκεκριμένο από την οικογένειά μου.
Δε μπορώ ν’ ανακαλέσω την αίσθηση της οικογένειας.

Είναι όλα εκεί, έξω!
Και εσύ, είσαι τόσο έτοιμη να εκ-λάβεις!
Ως να στέκεσαι στον πυθμένα ενός τεράστιου, πελώριου,
εξαιρετικά μεγάλων διαστάσεων, άδειου δοχείου,
κοιτάζωντας προς τα επάνω
και βλέπωντας … τον ουρανό!
Εκείνο το ουρανί, που είναι τόσο άφθονο και επιτρεπτό!
Τότε ξαφνικά, μια μέρα συνηδειτοποιείς
ό,τι, μπορεί να κοιτάζεις προς τον ουρανό ακόμα, αλλά
δεν βρίσκεσαι στη βάση αυτού του δοχείου πια.
Είσαι σχεδόν στο χείλος του.
Τώρα νιώθεις ν’ ανησυχείς επειδή,
που θα βάλεις όλο εκείνο το ουρανί

…..

(“Κύβος” του 2002)

{ } * περιεχόμενο εντός αγκυλωτών παρενθέσεων :
μεταγενέστερη διερμηνευτική επεξήγησις.
.

Κατ’ Ἀρχήν … ~ From The BEginning …

Ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος

:*)

Χαιρετῶ !

Δεν γνωρίΖω ἀκόμη τον ἀκριβές, σε νόηση, λόγο

για τον ὁποῖο προχώρησα με τη δημιουργία αὐτής της ἱστοσελίδας

και, δεν με ἀπασχολεῖ ὂμως κιόλας.

Εἶναι ἒκ~φραση αὐτής τῆς Ὀντότητάς Μου καί “αὐτό”, εἶναι ἀρκετό.

Καλῆ Τριβή εὒχομαι {ΕΥ ΕΧΩ ΕΙΜΑΙ}.

~

:*)

Greetings !

I Am not familiar with the precise, mindful reason

for the creation of this webpage

and it does not, moreover, concern me.

It is an ex~press~ion of this BEing~ness of mine,

and “that” is adequate.

i Am wishing, Good Polishing.