“ἓνας του ἂλλου ~ ἀξιΩΜατικοί ~ (λαβύρινθος του νήματος)” , (“… ~ dignitARies ~ …”)

. . .

Το χαρτί σκληρό
για να γραφτεῖ
και μαλακή ἡ καρδιά μου
για να γράψει

Το “ἀδιέξοδο”
ὃσο πάει καλύτερα το “καταλαβαῖνω”
το “χωρίς ἐλπίδα”
ὃσο πάει περισσότερα το ζῶ

Ἀτυχία ἢ Μοῖρα
το μεγάλο ἑρωτηματικό !
και οἱ δυο αὐτές οἱ λέξεις
το ἲδιο σημαῖνουν
ἐγῶ, αὐτό συνειδητοποιῶ !!!

Ποῦ να τρέξεις
να χωθεῖς ;
σε ποια τρύπα
να χωρέσεις ;

Τέτοιο κορμί που ἀπέκτησες
που να το “κατα~θέσεις” ;!!
Και να φύγεις, ποῦ θά πᾶς ;
μῆπως ἀρέσεις σε κανέναν ;
μῆπως θά πάψεις να πονᾶς ;
σαν ταῦρος εἶσαι, σε ἀρένα !!

Ὃσο πιο πολύ ἀντιδρᾶς
τόσο χειρότερα γίνεται !!
ὃσο την ἂκρη προσπαθεῖς να βρεῖς
τόσο περισσότερο νῆμα λύνεται !

Και νά ‘ταν ἡ κλωστῆ αὐτή
ἡ ὁδηγήτρια για την ἓξοδο ;!!
Μπά, ὂχι ! Πιό βαθειά, πιό μέσα
Σε βάζει, σε λαβύρινθου ἀδιέξοδο

Και να βρίσκεσαι, ὂχι ἐντελῶς ξαφνικά,
να “ὑπο~δύεσαι” ὃλους τους ρόλους
καί τῆς Ἀριάδνης καί, τοῦ Θησέα
καί, τοῦ Μινώταυρου !!

Και να ξέρεις ὃ,τι, κάποιος θα ξεχαστεῖ,
κάποιος θα σκοτωθεῖ και, κάποιος
θα σκοτώσει, ἀλλά να μην ξέρεις
ποιός ἀκριβῶς θε να σωθεῖ και ποιός
θα βρεθεῖ για να τον σώσει.

Το γιατί εἶναι ἀπλό ! – γιατί Ἐσύ
Εἶσαι ὃλοι, Ἐσύ Εἶσαι τό κάτι το
τόσο περίπλοκο και πολλαπλό !

Δεν ὑπάρχει χειρότερη μάχη
ἀπ’ αὐτήν που γίνεται μέσα Σου !
Και αὐτό γιατί, τα “ἀντικρουόμενα
στρατόπεδα” γνωρίζουν την “ἀχίλλειο
πτέρνα” ὁ ἓνας του ἂλλου !!

( ^ March 1997 )

.

.

.

.

.

.

C.S. Lewis - Since it is so likely that children will meet cruel enemis, let them at least have heard of Brave Knights + Heroic Courage - shield close-up

.

.

Αὐτὴ ἡ προβολὴ διαφανειῶν χρειάζεται JavaScript.

.

.

~ Derniere Danse ~ , July 13th, 2021

.

. . : . . . 

~ Derniere Danse ~

Ô ma douce souffrance
( Οh, my sweet suffering )
[ Ω, γλυκό μου βάσανο ]

Pourquoi s’ acharner … tu recommences
( Why persist … you start again )
[ Γιατί ἐπι~μένεις … ξαναρχινᾶς ]

Je ne suis qu’ un être sans importance
( i am but a being without importance ) 
[ Δεν Εἶμαι παρά μια ὀντότητα χωρίς σπουδαιότητα ]

Sans lui je suis un peu paro’
( Without “him” i am a bit lost )
[ Χωρίς “αὐτόν” Εἶμαι κάπως χάμενος/η/ο ]

Je déambule seule dans le métro 
( i walk around alone in the underground ) 
[ Περπατάω μόνος/η/ο [μέσα] στον ὑπόγειο ]

Une dernière danse 
( One last dance ) 
[ Ἓνας τελευταῖος χορός ]

Pour oublier ma peine immense 
( To forget my immense pain ) 
[ Για να ξεχάσω τον πανμεγέθη πόνο μου ]

Je veux m’ enfuir que tout recommence 
( i want to run away for (because) it all starts again )
[ Θέλω να διαφύγω καθῶς ὃλα ξαναρχινοῦν ]

Oh ma douce souffrance 
( Oh, my sweet suffering )
[ Ω, γλυκό μου βάσανο ] 

.

Je remue le ciel, le jour, la nuit
( i stir the sky, the day, the night ) 
[ Ἀνακινῶ τον οὐρανό, τη μέρα, τη νύκτα ]

Je danse avec le vent, la pluie 
( i dance with the wind, the rain ) 
[ Χορεῦω με τον ἀγέρα, τη βροχή ]

Un peu d’amour, un brin de miel
( A bit of love, a dribble of honey )
[ Λίγη ἀγάπη, μια σταξιά ἀπό μέλι ]

Et je danse, danse, danse, danse, danse ….
( And, i dance, dance, dance, dance, dance …. ) 
[ Και, χορεῦω, χορεῦω, χορεῦω, χορεῦω, χορεῦω …. ]

Et dans le bruit je cours et j’ai peur
( And, in the noise, i run and am afraid )
{ Και, μέσα στο θόρυβο, τρέχω και φοβᾶμαι ]

Est ce mon tour ? 
{ Is it my turn ? ) 
[ Εἶναι ἡ σειρά μου ; ]

Vient la douleur 
( (Here) comes the pain ) 
[ [Νά] ἒρχεται ὁ πόνος ]

Dans tout Paris, je m’ abandonne 
( In the whole of Paris, am abandoning myself ) 
{ Μέσα σ’ ὃλο το Παρίσι, Με ἐγκαταλείπω ]

Et je m’ envole, vole, vole, vole, vole, vole …. 
( And, i fly off, fly, fly, fly, fly fly …. ) 
[ Κι ἀπογειώνομαι, πετῶ, πετῶ, πετῶ, πετῶ πετῶ …. ] 

.

Que d’ espérance !
( What hope~fullness ! )
[ Τί εὐελπίς ! ]

Sur ce chemin en ton absence 
( On this path, in your absence ) 
[ Σ’ αὐτό το μονοπάτι, στην ἀπουσία Σου ]

J’ ai beau trimer, sans toi ma vie 
( Hard as i try, without you, my life ) 
[ Ὃσο και να κοπιάσω, χωρίς ἐσένα, ἡ ζωῆ μου ]
n’ est qu’ un décor qui brille, vide de sens
( is but a decoration that shines, empty of meaning )
[ δεν εἶναι παρά μια διακόσμηση που λάμπει, ἀδειανή ἀπό νόημα ]

.

Je remue le ciel, le jour, la nuit
( i stir the sky, the day, the night ) 
[ Ἀνακινῶ τον οὐρανό, τη μέρα, τη νύκτα ]

Je danse avec le vent, la pluie 
( i dance with the wind, the rain ) 
[ Χορεῦω με τον ἀγέρα, τη βροχή ]

Un peu d’amour, un brin de miel
( A bit of love, a dribble of honey )
[ Λίγη ἀγάπη, μια σταξιά ἀπό μέλι ]

Et je danse, danse, danse, danse, danse ….
( And, i dance, dance, dance, dance, dance …. ) 
[ Και, χορεῦω, χορεῦω, χορεῦω, χορεῦω, χορεῦω …. ]

Et dans le bruit je cours et j’ai peur
( And, in the noise, i run and am afraid )
{ Και, μέσα στο θόρυβο, τρέχω και φοβᾶμαι ]

Est ce mon tour ? 
{ Is it my turn ? ) 
[ Εἶναι ἡ σειρά μου ; ]

Vient la douleur 
( (Here) comes the pain ) 
[ [Νά] ἒρχεται ὁ πόνος ]

Dans tout Paris, je m’ abandonne 
( In the whole of Paris, am abandoning myself ) 
{ Μέσα σ’ ὃλο το Παρίσι, Με ἐγκαταλείπω ]

Et je m’ envole, vole, vole, vole, vole, vole …. 
( And, i fly off, fly, fly, fly, fly fly …. ) 
[ Κι ἀπογειώνομαι, πετῶ, πετῶ, πετῶ, πετῶ πετῶ …. ] 

.
.

Dans cette douce souffrance 
( In this sweet suffering ) 
[ Μέσα σ’ αὐτό το γλυκό βάσανο ]

Dont j’ai payé toutes les offenses
( Of which i have paid all the offences ) 
[ Του ὁποῖου ἒχω πληρῶσει ὃλα ἀδικήματα ]

Écoute comme mon cœur est immense
( Listen how my heart is (so) immense )
[ Ἂκου πόσο ἡ καρδιά μου εἶναι τεράστια ]

Je suis une enfant du monde
( i am a child of the world )
[ Εἶμαι ἓνα παιδί του κόσμου ] 

.
.

Je remue le ciel, le jour, la nuit
( i stir the sky, the day, the night ) 
[ Ἀνακινῶ τον οὐρανό, τη μέρα, τη νύκτα ]

Je danse avec le vent, la pluie 
( i dance with the wind, the rain ) 
[ Χορεῦω με τον ἀγέρα, τη βροχή ]

Un peu d’amour, un brin de miel
( A bit of love, a dribble of honey )
[ Λίγη ἀγάπη, μια σταξιά ἀπό μέλι ]

Et je danse, danse, danse, danse, danse ….
( And, i dance, dance, dance, dance, dance …. ) 
[ Και, χορεῦω, χορεῦω, χορεῦω, χορεῦω, χορεῦω …. ]

Et dans le bruit je cours et j’ai peur
( And, in the noise, i run and am afraid )
{ Και, μέσα στο θόρυβο, τρέχω και φοβᾶμαι ]

Est ce mon tour ? 
{ Is it my turn ? ) 
[ Εἶναι ἡ σειρά μου ; ]

Vient la douleur 
( (Here) comes the pain ) 
[ [Νά] ἒρχεται ὁ πόνος ]

Dans tout Paris, je m’ abandonne 
( In the whole of Paris, am abandoning myself ) 
{ Μέσα σ’ ὃλο το Παρίσι, Με ἐγκαταλείπω ]

Et je m’ envole, vole, vole, vole, vole, vole …. 
( And, i fly off, fly, fly, fly, fly fly …. ) 
[ Κι ἀπογειώνομαι, πετῶ, πετῶ, πετῶ, πετῶ πετῶ …. ] 

~ “Derniére Danse” ~ Indila

.

εἶναι π ο υ …

. . .

.

πόσα ξε~σηκώματα

τ ά μ α τ α

μάτια ἰδρωμένα

ξεσηκωμένα πατώματα

.

πόσα βράδια ἀ~ξημέρωτα

φυγές

σιωπῆς

πόδια στην ἂμμο

“καμένα”

ξυ~πόλητα

.

πόση καρτερία

μες τη φοβία

του “ἀγαπῶ”

ἂραγε

“ἀγαπιέμαι”

.

Σε παρα~καλῶ

το ζητῶ “ἐγῶ”

ἐκ μέρους ΟΛΩΝ

τον κόσμο Μου τον Ὂμορφο

μες στο … ΕΙΜΑΙ … Μου

να … πλάσω

να … τραγουδῆσω

να … μεγαλουργῆσω

να … ἀρμενίσω

να … ἀνα~στηθῶ

.

το ζητῶ “ἐγῶ”

ἀπ’ το ΕΜΕΙΣ

που ἒμαθες … ΕΙΜΑΙ … Μου

να … ΖΕΙΣ

να … ἀγαλλιά~ΖΕΙΣ

να … ἀγκαλιά~ΖΕΙΣ

.

έπειδῆ

το “ἐγῶ”

εἶναι για Ἐσένανε

“Ἐσύ”

που γίγνεται

ΕΙΜΑΣΤΕ

Ε Μ Ε Ι Σ

.

την άλμῦρα Σου

την γνωρίΖΩ

την ἀνα~γνωρίζω

την ΖΩ

ὃ,τι Σε ἀγγίΖει

πάνω Μου φτάνει

ἀφοῦ

ἀ γ α π ῶ

.

ὂλα Σου

Δ Υ Ν Α Μ Α Ι

να φυλάω

να κρατῶ

το ἂ~φθονο

να χαϊδεῦω

το ἀναπόφευκτο

του … ΕΙΜΑΙ … ΜΑΣ

και … ναι !

χ α μ ο γ ε λ ῶ

.

ἂσε το ὂνειρο

ἂνοιξε τα μάτια Σου

κοίταξε γῦρω Σου

το … “ὂ ρ α μ α”

εἶναι

Ζ Ω ν τ α ν ό

.

“δες”

“βλέπω”

… ΕΙΜΑΙ …

“ἐδῶ”

.

κοῖτα

ΚΟΙΤΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

… Ε Δ Ω …

.

.

.

by Alexia Vassiliou – Αλέξια Βασιλείου

.

first “published”
2015, Σεπτέμβριος 9η

.

[“Swirls of Creation” by Photouros]

Manos Hadjidakis essay on “Ὁ Ἐξουσιαστής”, for Ellenophones , 2020.10.10

from post on “Manos Hadjidakis official page” in facebook
2020.10.10

:

<< …

O Εξουσιαστής
διαθέτει ένα κεφάλι ξύλινο, ασυγκίνητο, ανέκφραστο,
αμετακίνητο, «κενόν αισθημάτων και ιδεών
και πλήρες φιλοδοξιών».

Ένα κόμμα «αναπτυγμένου» τόπου
διαβαίνει τον χρόνο μέσα από τις αντιθέσεις του.

Εδώ, σ’ εμάς, καταλύεται από τον χρόνο
ή αλλάζει τίτλους.

Τώρα τελευταία αποκτήσαμε και
τις τυπικές διαδικασίες –συνέδρια, επιτροπές, αποφάσεις–
μονότονες, μονόφωνες, που καταλήγουν σε
σχοινοτενή πορίσματα
τα οποία απηχούν τη διευκόλυνση
των φιλοδοξιών του εξουσιαστή.

Το πιο ανησυχητικό!

Επειδή όλοι μας κρύβουμε μέσα μας
έναν μικρό εξουσιαστή,
αποτυχημένο, καταπιεσμένο, ανεκπλήρωτο,
δεχόμαστε τον επιτυχόντα
σαν μια προέκταση φανταστική του εαυτού μας.

Όπως δεχόμαστε
τον φθόνο των φθονερών,
τη λάσπη των λασπολόγων,
την ηθικολογία των ανηθίκων,
τις καταγγελίες των βρωμερών καταδοτών.

Διότι εμπεριέχουν φθόνον, λασπολογική διάθεση,
ανηθικότητα, καταδοτικά συμπλέγματα και
χοιροστασιακή αναπνοή.

Στον λαϊκιστικό καιρό μας,
της εύκολης λείας οπαδών
και των ακόμη πιο εύκολων φιλοδοξιών,
η έννοια του αντεξουσιαστή
δεν είναι εφικτή ούτε καν νοητή.

Τα ακριβά πρότυπα,
τα διαθέτοντα αρετή και ιδιότητες χαρισματικές,
χρειάζονται πρωτίστως
αρετή και αθωότητα
για να γίνουν αποδεκτά
– χαρακτηριστικά αντεξουσιαστή.

Γι’ αυτό και στον λαϊκιστικό καιρό μας,
της εύκολης λείας οπαδών
και των ακόμη πιο εύκολων φιλοδοξιών,
η έννοια του αντεξουσιαστή
δεν είναι εφικτή ούτε καν νοητή!

Και αναδύεται
εκ των βάλτων και των απορριμμάτων
πανένδοξος, απόλυτος, αμετακίνητος
ο ένας, ο αδιαφιλονίκητος Εξουσιαστής.

Προτείνω : μία αντεξουσιαστική εκστρατεία.

Έναν σιωπηλό πόλεμο που,
αν συντελεστεί μ’ επιμονή,
κάτι αληθινά καλό μπορεί να επιφέρει.

Μάνος Χατζιδάκις

[Απόσπασμα από το περιοδικό Οδός Πανός, Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 1994.]

… >>

on Manos Hatzidakis quote “When you get used to the monster, you start to be like it”, for Ellenophones , 2020.10.07

. . .

… για το ΚΑΘΑΡΟ της Α~ΛΗΘΕΙΑΣ

χωρίς “ΦΟΒΟ”
ΚΑΙ
χωρίς “ΠΑΘΟΣ”

ΕΥχαριστῶ

για την τοποθέτηση
του «ΕΙΜΑΙ» Σου,

Dearest «i am» of “You”

.

Tο “δικαστικό ΣΥΣΤΗΜΑ”

του “συστήματος” εἶναι.

.

… ὃταν … “ἀφηνόμαστε”
πως “ἐμεῖς” ΔΕΝ εἲμαστε “οἱ ἂλλοι”
ΕΘΕΛΟ~ΤΥΦΛΟΥΜΕ
και
ΕΥΘΥΝΟ~ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ !

“Ἀυτά” εἶναι που “παθαίνουμε” !

ΑΥΤΑ ΕΠΑ~ΑΚΡΙΒΩΣ
ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ “ΣΗΜΕΡΑ” !

.

ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ !

.

ΚΑΝ ΕΝΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ “ΑΘΩΟΣ”
ΟΤΑΝ
ΔΕΝ “ΦΩΤΙ~ΖΟΥΜΕ” Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ
και
ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗ “γωνίτσα”
της … “ΕΠΙ~ΒΙΩΣΗΣ” !

.

ΤΟ “ΣΥΣΤΗΜΑ” ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ

ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΑΠΟ

ΤΟ ΠΑΡΩΧΗΜΕΝΟ

“ΠΑΛΑΙΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ”

ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ

δηλαδῆ

του “διαῖρει και βασίλευε”.

.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ “ΤΕΛΟΣ”
ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ
ΟΠΟΙΟ ΤΟ “ΑΠΟ~ΤΕΛΕΣΜΑ”
ΤΗΣ “ΔΙΚΗΣ” ΑΥΤΗΣ

.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΑ “ΣΧΟΛΕΙΑ”
Δ Ε Χ Ο Μ Α Σ Τ Ε
ΝΑ ΦΟΡΑΝΕ … Φ Ι Μ Ω Τ Ρ Α !!!

.

ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΚΑΘΩΣ

“ΟΛΑ” ΤΑ ΔΕΚΤΗΚΑΜΕ !!!

.

Ἐπειδῆ “φασισμός” εἶναι
ὁ ὃρος που ἒδωσε ὁ
Benito Mussolini
:
“… ὁ φασισμός ἒπρεπε
πιο κατάλληλα
να ὀνομαστεῖ ‘ἑταιρισμός’
ἐπειδῆ
εἶναι μια συγχώνευση
κράτους και ἑταιρικῆς ἐξουσίας …”

.

ΚΡΑΥΓΑ~ΖΟΥΜΕ
ΓΙΑ “ΑΥΤΟΥΣ” ΠΟΥ ΞΕ~ΦΟΝΙ~ΖΟΥΝ
( ἐπίτηδες με “Ο” )
ΤΗΝ ΛΑΘΡΑΝΘΡΩΠΙΑ ΤΟΥΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ
Η “ΔΙΚΗ” ΜΑΣ ΛΑΘΡΑΝΘΡΩΠΙΑ !

.

Η Α~ΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ

ΟΣΟ “ΣΚΟΤΑΔΙ” ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ

ΑΠΑΝΩ ΤΗΣ, ΝΑ ΤΗΝ … “ΚΡΥΨΕΙ”

.

Η «ΙΑΣΗ» ΤΟΥ «ΕΙΜΑΙ» ΜΑΣ
Χ Ρ Η Ζ Ε Ι
ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ “ΥΓΕΙΑ” ΤΟΥ “ΕΓΩ”
~ ΚΑΙΝΗ ΤΡΙΑΘΗΚΗ

.

https://www.youtube.com/watch?v=vEc-mNyZWW4

.


About early 21st century’s lathranthropic totalitarianism, for Ellenophones , 2020.10.05

. . .

Dearest «i am» of “You”

,
Ἓνας ΚΥΡΙΟΣ “λόγος”
ὣς προς την ὓπαρξη
των “μέτρων”
των “κουστουμαρισμένων
δικτατοριῶν”, ἀνά του
ὁλοκληρωτισμοῦ της Γῆς ΜΑΣ

… το “ξεκλήρυσμα”
των τελευταῖων ἀνθρῶπων
που δύναται να ἒζησαν
και σίγουρα ἐνθυμοῦνται
τις ἐπι~πτῶσεις,
ἀπό την τελευταῖα
φορά που οἱ ἂνθρωποι
… παρα~δόθηκαν …
στην ἀνελευθερία, για
την … “ἀσφάλεια”

… τον Δεύτερο Παγκόσμιο
(ἀνοικτά φασιστικό)
πόλεμο …

.

Ἡ “πανδημία” ΕΝβρίσκεται
στην ἐθελοτυφλία μας
και
εὐθυνοφοβία Μας.

Ὣς ἙλληνόΦωνες,
συν~πράττουμε στην ΑΠΟΛΥΤΗ
… “ΥΒΡΙΝ” …

.

https://www.youtube.com/watch?v=OAb8E39BElE

.










.










Manos Hatzidakis essay of 1993 titled ” Neonazism is not ‘the others’ “, pined on “his” facebook official page on 2020.10.06 , for Ellenophones

Ο ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.
Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

(Κείμενο που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, το οποίο είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία)

.


About “Cars” for Ellenophones , 2020.10.05

. . .

Dearest «i am» of “You”

,
τα Peugeot, εἶναι ἡ πολύ μεσαῖα
(“μετριότητας”) θέση, της “Γαλλικῆς”
αὐτοκινητοβιομηχανίας.

Το “Γαλλικῆς” σε “εἰσαγωγικά”
καθῶς, δεν παράγωνται πια
(κανένα ἀπό) τα αὐτοκίνητα
στις χῶρες που τα ἀναΓνωρίζαμε.

Και, ναι, ἡ παρατήρηση της (…)
εἶναι σωστῆ για το “ἀμάξωμα” να εἶναι
μεγάλο για τα “κυβικά”, ἒχοντας ἐπ~ίσης
ὑπόψην την “ποιότητα” παραγωγικότητας.

Το “2008 το μοντέλο” κιόλας, συγκεκριμμένα !

.

Ἡ κάλλιστη αὐτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο
για τον ἂνθρωπο του 21ου αἰῶνα, εἶναι
ἡ «HONDA»
και,
το πιο καλό “μοντέλο”
για τις ἀρχές του αἰῶνα αὐτοῦ,
το «JAZZ».

Εἶναι ΕΠ~ΙΣΗΣ αὐτοκίνητα
που ΔΕΝ χάνουν
την μετα~πωλητική τους ἀξία,
καθῶς
ΕΙΝΑΙ … “καλῆς ποιότητας”
και στη “διάρκεια χρόνου”.

Συγκεκριμένα, δύσκολα βρίσκεις
¨δεύτερο χέρι”, ἐπειδῆ οἱ ὁδηγοί
δεν “χρειάζονται να … ἀλλάξουν”
αὐτοκίνητο.

.

Τα service εἶναι ΕΝτελῶς
… “ἰσορροπημένα”
( σχέση “μηχανικοῦ” και
“χρηματικοῦ” … ἰσόβαρου )
και, τα ἀνταλλακτικά,
δεν εἶναι “φτηνιάρικα”, ἀλλά
οὒτε και χρειάζεται να ληστεῦεις
τράπεζα, πριν πλησιάσεις του
ἀντιπροσῶπου τη μαρκίζα !

.

Και,
δίνω ἒμφαση και, φέρνω
τον λόγο μου
ΕΙΔΙΚΟ~ΤΕΡΑ,
για
τα “ἠμι~ἡλεκτρικά” μοντέλα

( λανθασμένα ἀποκαλοῦνται “ὑβριδικά”
… δεν ὑπάρχει καμία “ὓβρις”
σε αὐτῆς της παραγωγῆς τα αὐτοκίνητα
… ἐκτός, βέβαια, ὣς προς
τον ὁλοκληρωτισμό
του λαθράνθρωπου και μισογαιανικοῦ
“παλαιοῦ παραδείγματος”)

με “ΜΗΔΕΝ” ῥῦπους,

που ἂμα φτάσει ἡ Ἑλλάδα,
με το καλό,
να πλησιάσει το “δευτεροκοσμική χῶρα”
και, οἱ πολίτες της πληρῶνουν
σύμφωνα με “αὐτά” τα δεδομένα,
δεν θα ἒχεις ΚΑΙ αὐτό το ἒξοδο
για τις … “ἐξόδους” Σας !

.

Στα 1400 κυβικά, ἓνα αὐτοκίνητο
του 21οῦ αἰωνα, με τις τεχνολογικές
“ἀνα~βαθμίσεις”, εἶναι ΥΠΕΡ του δέοντος
ἰκανο~ποιητικό, να μην πῶ ὣς και για
κάποια σημεῖα, … “ὑπέρ~βολικό”.

Και,
ἡ “κατανάλωση” καυσίμου,
ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ στα ἠμι~ἡλεκτρικά,
εἶναι ΑΠΕΡΑΝΤΑ ὀλιγαρκής.

.

Καλά Μας Ταξίδια … !!! …

.

… ❤ ^_^ ❤ … ….

.






Ξέχασα να προς~θέσω …!!!

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΔΗΠΟΤΕ

… “ΑΥΤΟΜΑΤΟ” …

ἀπό ΟΛΕΣ τις σκοπιές

πιο σωστό

ὣς προς … “καταναλῶσεις”

.

Τα αὐτοκίνητα με “ταχύτητες”
εἶναι για τις εἰδικές πίστες, πια

(Και, σε κάποια φάση
στην Ἑλλάδα
το σύνδρομο αὐτό κατωτερότητας
που ΕΝφέρεται στο “νταηλίκι”
και, πιο συγκεκριμένα, “στου δρόμου”,
θα … “περάσει” … …

Ὃπως και θα περάσει
στη Γερμανία
το σύνδρομο αὐτό ἀνωτερότητας
που ΕΝφέρεται στο “δυσκοίλιο του
ἂκαρδου παγεροῦ” και, πιο
συγκεκριμένα, στου … «ΕΙΜΑΙ» της
των … “δρόμων” της … …

.

… ❤ … ….

.




#facebookTOTALitarianWEAKNESS , 2020.08.11

~}{~

<< …
. . .

Dearest «i am» of “You”

,
το προφίλ μου
«Alexia Christodoulou»
εἶναι … “ἀπαγορευμένο”
στην facebook σελίδα
Lilian Simou – Astrolife“,
μαζί με τις 21 σελίδες
που τριαχειρίζομαι …

… που σημαῖνει
πως

Μου ἀπαγορεύεται
να κάνω “Like”
την ἲδια την σελίδα

και ἃρα,
Μου ἀπαγορεύεται
να λαμβάνω “εἰδοποιήσεις”
για τις ἀναρτῆσεις
της σελίδας,

Μου ἀπαγορεύεται
να κάνω “ἀντιδράσεις”
(δηλαδῆ “Like”, “καρδοῦλα”
κ.λπ.,) στις ἀναρτῆσεις
της σελίδας,

Μου ἀπαγορεύεται
να ἀφῆνω “σχόλια”
στις ἀναρτῆσεις
της σελίδας,

Μου ἀπαγορεύεται
να στείλω “μήνυμα”
προς τη σελίδα

.

Ἐπανειλλημένα
προσπάθησα να
“ἐπικοινωνῆσω”
την πληγῆ
που μια τέτοια
“διευθέτηση”
ἒχει ἀποφέρει
και Σε ἀπόλυτα
προσωπικό ἐπίπεδο,
ἀλλά και,
στο «ΕΡΓΟ»
που τόσο πρασπαθῶ
να ἐπιτελέσω.

.

Τα «ἙλληνόΦωνα» πεδία
που να ἒχουν
… «ἀντήχηση» Φωτεινή
εἶναι
ΑΠΕΡΑΝΤΑ σπάνια !

.

Ἦμουν, ἐξ ἀρχῆς,
ὑπερφίαλα ΕΝθουσιασμένη
πως «ὑπάρχει»
το “Lilian Simou – Astrolife“,

(με την ἀκόμα ΜΙΑ ἂλλη μοναδική,
«Ἑλληνόφωνη» σελίδα που
ἒδειχνα την ἐκτίμησή μου
:
Dr Dimitris Tsoukalas – Metabolomic Medicine“)

που
… “ξόδευα” τον χρόνο
και την “ἐνέργειά” μου,
να τοποθετῶ “ἀντιδράσεις”
ΚΑΙ να ἀφῆνω “σχόλιο”
ἀπό ΕΚΑΣΤΗ, τις 21 σελίδες
που τριαχειρίζομαι …

.

ΟΛΑ αὐτά
καθῶς γνώριζα
πως
στο facebook
ἒκανε την διαφορά
στους ἀλγορυθμούς
της δημο~φιλίας
της σελίδας …

.

… ἰδιαίτερα ὃταν
το facebook εἶχε “βά(λ)λει μπρος”


(με την ὑπουλία
που το διακατέχει
καθῶς
“νωρίς” ταυτοποιήθηκε
με τις ἀντζέντες του “σκοτεινοῦ”)

σε “πρῶτο (ἀφελές) στάδιο”

να ΜΑΣ ζητάει

να … “ἐπιλέξουμε” (τάχα)

“ποιες” σελίδες

θέλουμε να “βλέπουμε”

… “ΠΡΩΤΕΣ” …

στο … “News~FEED” …

.

“Αὐτό”
ἒκανε τις σελίδες
(ὂχι τις “προσωπικές”)
να Σου ζητᾶνε να
τις … “ἐπιλέξεις”,

για να “μην χάσουν”
τη … “δημοφιλία” …

που

( μόνο ὃμως )

ἓνας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ,
ΜΗ~ΠΑΡΑ~ΠΟΙΗΜΕΝΟΣ»
ἀλγορυθμός ,,, “προς~ἒφερε”.

.

Που φυσικά,
“το ἀντίθετο” ἐπακριβῶς
συνέβηκε.

Μετά ἀπό το “πρῶτο στάδιο”,
ἐπακολούθησε
το … “ἐπίμαχο” και “υποβόσκον”

“πληρῶνω” για “σπρώξιμο”
ἀναρτήσεων
(“boost” the posts)

που, ΦΥΣΙΚΑ
δεν ἒχει να κάνει
με την ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ
του
«ΚΑΛΛΟΣ ΤΕΧΝΗΣ και
ΙΚΑΝΟΤΗΤΗΑΣ»
προς
… “ΔΗΜΟ~ΦΙΛΙΑ” …

ἀλλά
με … “ΑΠΑΤΕΩΝΙΑ”
χορηγημένη
στον πιο
ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ … “ἰκανό” !

.

Περιττό να προσθέσω
( ἀλλά και, “το κάνω¨ )
πως

ΔΙΑΡΚΩΣ και ΕΚΑΣΤΩΣ
«σήμανα τον κώδωνα»,

ἀλλά,

«φωνῆ εν τῃ ἑρῆμῳ” …

( ἀπό “μικρή” ἒνιωθα
πως εἶχα την κατάρα
της “Κασσάνδρας” ! )

.

Στην προς~πάθειά μου
να κρατῆσω τους ἀλγορυθμούς
“σωστούς”

ἰδιαίτερα για τις σελίδες
που ἐκτιμοῦσα ἀνεπιφύλακτα,

ναι,
“καθόμουν” και,
ἐκτός ἀπό “share”,
ἒβαζα “ἀντιδράσεις”
ΚΑΙ “σχόλια” …!

.

Με την τεχνολογία ΣΩΣΤΑ
δοσμένη για να ἐξυπηρετεῖ,
μια τέτοια «ΕΡΓΑΣΙΑ»
παρ’ ὃλο “χρονοβόρα”,
ἦταν ΕΥχαρίστηση
για να γίνει …

.

… ἀπό την στιγμή που “ἐπιλεγόταν
ποια” σελίδα “ἀντιπροσωπευόταν”
( για τριαχείρηση ),
ἦταν … δυνατόν
ΚΑΙ
να “ἀντιδράσεις”
ὣς ἡ σελίδα που ἀντιπροσωπευόταν
ΚΑΙ,
να γράψεις “σχόλιο”
ΚΑΙ,
να κάνεις “share” ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ
στης σελίδας που ἀντιπροσωπευόταν
το χρονολόγιο …!

.

Δεν κράτησε αὐτή ἡ ΕΞΥΠΗΡΕΤΙΚΗ
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ για πολύ, ὂμως
καθῶς
… “σκοτεινές οἱ βλέψεις” …

.
… σε “πρῶτο στάδιο”
δεν μποροῦσες πια
να ἐπιλέξεις τη σελίδα
που τριαχειριζόσουν και,
να ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ κάνεις “share”
την ἀνάρτηση που ἢθελες …

.
το facebook το ἒκανε
να έπιλέγεις μεν τη σελίδα που
τριαχειρίζεσαι και μετά στο “share”
να πρέπει
ΞΑΝΑ να “ἐπι~λέξεις”
“ποια” σελίδα θέλεις να γίνει
το “share”, στο χρονολόγιό της !…

.
Ἡ ἂλλη ῥαδιουργία που σκαρφίστηκαν,
ἦταν …

ἡ μεν “πρῶτη λίστα ἐπιλογῆς”
της σελίδας που τριαχειρίζεσαι,
να γίνεται σύμφωνα με το
“ποιαν
τριαχειρίζεσαι … περισσότερο” …

… ἐνῶ,

στη “λίστα ‘share’ ἐπιλογῆς”,
να εἶναι ΜΙΑ “σταθερή” σύμφωνα
με “ἀλφαβητική” σειρά
( και “γλῶσσας” ) …!

.

ΑΥΤΑ ΟΛΑ

για 21 σελίδες τριαχείρησης

ΣΥΝ

τον “προσωπικό” μου λογαριασμό

που

καθῶς “Με κλείδωναν ἀπ’ ἒξω”
κάθε … “τόσο”

(τελευταῖα “τῶρα”, ἒγινε … “σπορ”!)

ἦμουν ὑποχρεωμένη

να κρατῶ

και στα ἂλλα “προφιλ~ρεζέρβες”

τις σελίδες ΟΛΕΣ

που … “παρακολουθοῦσα”

( και που φυσικά, δεν ἦμουν
και στην τελειότητα ποτέ, ἀκριβής
“ποιες ὃλες” ἦταν / εἶναι ! )

.

ΠΑΡ’ ΟΛΑ ΑΥΤΑ,

οἱ σελίδες που τόσο ἐκτιμοῦσα

και ἒμπαινα στη τριαδικασία

να κάνω ὂλα αὐτά για χάριν

αὐτῆς Μου της ἐκτίμησης,

Με “ἀντι~μετώπιζαν” ὣς

… “παράσιτο” …

και, με τις διάφορες “ἀνακυρῆξεις”

που “Μου δώθηκαν”

( το να “σκληρά ἐργάζεται” το ἂτομο

με «ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ», «ΠΑΘΟΣ»
και «ΕΝθΟΥΣΙΑσμό»,

προς την ἐπίτευξη ἑνός σκοποῦ του,

ΔΕΝ ὑπερτερεῖ,

της ἀναξιοκρατικῆς κατεργαριᾶς,

“πλήρωσε …
για να το ἒχεις” … !!! … )

.

πρῶτα,

ἒγινα “στόχος” για “suspicious activities”

( και ἃρα,

“εὐκολότερα”

ἂν χρειαζόταν “περαιτέρῳ ΕΥκαιρία”

προς … “δικαιο~λόγηση δίωξής” μου,

τον «Λόγο» Μου και τη «ΦΩΝΗ»

να Μου “λογο~κρίνεται”,

“ἀφαιρεῖται”, “περι~κόπτεται” … )

δεύτερα,

Μου περι~ΟΡΙΣΤΗΚΑΝ

οἱ … “κινῆσεις”

( μπορῶ να ἀφῆνω ΜΟΝΟ

δύο (2) “ἀντιδράσεις”

και

δύο (2) “σχόλια”

ἀνά … “ἀνάρτηση”

για τις 21 σελίδες που τριαχειρίζομαι )

τρίτα,

ἂν κάνω “share” με γρήγορο ῥυθμό

(που συνῆθως κάνω, λόγῳ
… “κεκτημένης ταχύτητας” …)

την ἲδια ἀνάρτηση, σε

περισσότερες ἀπό 9 σελίδες

ἀπό αὐτές που διαχειρίζομαι,

Με “κλειδῶνει”

και,

δεν δύναμαι να … “μοιραστῶ”

την “συγκεκριμένη ἀνάρτηση”

σε ὃσες / ὃλες τις σελίδες

τις ὁποῖες, τριαχειρίζομαι

.

τέταρτα,

κάποιες σελίδες

οἱ ὁποῖες ἐξαιρετικά ἐπιλέχθησαν

και, οἱ ὁποῖες, Μου εἶναι

ΠΑΝτελῶς ἀπαραίτητες

για να πραγματο~ποιῆσω το «ἒργον»

το ὁποῖο «ΕΙΜΑΙ» “ἐδῶ” να κάνω,

( π.χ. :
ἡ συγκεκριμένη σπανιότατα «Ἑλληνόφωνη»
Lilian Simou – Astrolife
ἢ,
ἡ «Ἰσπανόφωνη» και «Ἀγγλόφωνη»
Curanderismo, the Healing Art of Mexico” )

το facebook “νόμιζα” (και “νομίΖΩ”)

Μου ἐκανε “ἀναίρεση

του ‘Like’ στη σελίδα

και,

δεν λάμβανα τις “εἰδοποιήσεις”

που ἐπιθυμοῦσα

( σε “αὐτό” να προσθεθεῖ

του facebook, ἐπ~ίσης ἡ μηχανορραφία

να ΠΡΕΠΕΙ να κάνεις ξεχωριστά “κλικ”

στο “Follow” ὁποιασδήποτε σελίδας

για την ἐπιλογή ¨”ΟΛΑ προς εἰδοποίηση”

και, μάλιστα,

κάθε λίγο και λιγάκι

να “πηγαῖνεις να το ξανα~τικάρεις”

καθῶς, το facebook τα … “ἀναιρεῖ”

… “ἁνάλογα” … με το “ΑΝ

εἶναι ‘ἐπιθυμητό’ το … ἂπλωμα”

της συγκεκριμένης σελίδας ἢ “ὂχι”

που το συχνό εἶναι το

“ἐπί πληρωμῆς χρηματικοῦ ποσοῦ”

να “μην” το κάνει )

Και,

.

πέμπτα,

ἐνῶ “νόμιζα” πως

το facebook Μου εἶχε “ἀφαιρέσει”

και Μου “ἀπαγόρευε”

ἀκόμα και να κάνω “Like”

τη σελίδα, για να δύναμαι

να την … “παρα~ἀκολουθῶ”

( ἡ πεμπτουσία του facebook !!! )

τελικῶς

ἀντι~λαμβάνομαι

( ἀφοῦ οἱ ἀρκετές προσπάθειές μου
ἒκλησης, ἀνά τα ἒτη,
να … “ἐπαναπροσληφθῶ”
… “ἦσαν ὃλαι ἂκαρπαι” … )

πως

ἡ ἲδια ἡ σελίδα

βασικά οἱ διαχειριστές της,

ΕΠΕΛΕΞΑΝ

την “ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ” μου

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΠΡΟ~ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΥ~ΚΑΙΡΙΑ

. . . ! ! ! . . . ! ! ! . . .

.

Χρειαζόταν να ἐπιβουλευθῶ

της ΑΛΗΘΕΙΑΣ

και, “τῶρα” που το ἒπραξα,

δύναμαι να … “ἐλαφρῦνω”

ἀπό του “παλαιοῦ παραδείγματος”

“περί αὐτοῦ” την … “μάζα”.

.

σύνΠΑΝτα

ΕΥγνωμόνοια

.

… ….

.

Ὑστερόγραφο :

ἀπ’ ἐδῶ και πέρα
ἡ ἀναρτῆσεις οἱ σχετικές
με τη συγκεκριμένη σελίδα
εἶναι να γίνονται … “αὐθεντικά”
ἀπό την ἱστοσελίδα
και ὂχι την “facebook σελίδα”.

.

Εἰδικότερα καθῶς
οἱ ἀναρτῆσεις
της Δήμητρας Ράπτη ἐπί το πλεῖστον,
ἒχουν “παραγίνει” … “σκιαρές”
και,
ἒχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀποφασιστικά
ἀπό την «σήμανση προς το Φῶς»
που εἶναι
ἡ «Σημ(ου)σία της Ἀστρο~Λογίας»

και,

ἀφοῦ τα “σχόλια” μου ἀπαγορεύονται,
δεν δύναμαι να συνεισφέρω
στο … “ΣΥΝ~ΕΛΘΕΙΝ” …
του συγκεκριμένου ἀτόμου
ἢ,
και τα ὃσα “παρα~πατήματα”
προς τα … “παρα~πλανητικά σκιερά”.

.

.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ :

ὃλα τα ἂνωθεν Μου “βγῆκαν”
ἀπό την ἐπιθυμία μου
να λάβω “reading”

(εἰδικότερα με τα ἐπερχόμενα
5.0 γενέθλειά μου)

και,
ἡ ΜΗ~ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ μου
να … “ἐπικοινωνῆσω”
(ὃπως ἒκανα μέχρι πρόπερσι
ἢ ἀντιπρόπερσι ! ; !)
για να το ζητῆσω

και,
καθῶς δεν ἐπιθυμῶ να “ἐνοχλῶ”
τα “προσωπικά προφίλ”
για … “ἐπαγγελματικά” ζητήματα,

«ΕΙΜΑΙ» … “στενά~χωρημένη” …
περί του … “θέματος” ὃλου αὐτοῦ

.

.

#disMANtlingEMPIRES

.

#reCALLingTRUTH

#REmemberLOVE

#createABUDANCE

.
… >>
~ Rev. Dr. Alexia Christodoulou
( ale3iA penteleón de aRcturi )

.

~}ἀθερίζειν{~

.

[
«…
Ὃταν μια γη~ναῖ~κα
μιλάει την Ἀλήθεια,
ποιεῖ τη δυνατότητα
για περισσότερη
Α~ΛΗΘΕΙΑ
γῦρω της
…»
~ Adrienne Rich
]

Adrienne Rich - about truth told by women

Λαθράνθρωπος/οι και Λαθρανθρωπία ~ Lathranthrope/s, and Lathranthropia

“Λαθράνθρωπος, οι
= ἂνθρωπος/οι, που λαθραῖα συν~κατα~λέγονται
στο εἲδος των ἀνθρῶπων

~

Lathranthrope, Lathranthropes
= the person or persons that get smuggled into
being included within the Human species

neology by Ale3ia”

Ale3ia

Read more quotes from Ale3ia

.

That quote has been saved.
Share this quote:

Twitter icon
You shared this quote

.