“Claire de Lune …”

. . .

.

Μάνος Χατζιδάκις - περί ... ἂστρων και μάΖΩμα ποιητῶν

.
.

.
.

~ Ἐρωτικό ~

Κι ἂν γεννηθεῖς κάποια στιγμή
μιαν ἂλλη που δε θα ὑπάρχω
μη φοβηθεῖς
και θα με βρείς, εἲτε σαν ἂστρο
ὃταν μονάχος περπατᾶς στην παγωμένη νύχτα
εἲτε στο βλέμμα ἑνός παιδιοὺ που θα σε προσπεράσει
εἲτε στη φλόγα ἑνός κεριοῦ που θα κρατᾶς
διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος

Γιατί ψηλά στον οὐρανό που κατοικούνε τ’ ἂστρα
μαζεύονται ὃλοι οἱ ποιητές
και οι ἐραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα
μασάν χρυσόσκονη, πηδάνε τα ποτάμια
Και περιμένουν
να λιγωθοῦν οἱ ἀστερισμοί και να λιγοθυμήσουν
να πέσουν μεσ’ στον ὓπνο Σου
να γίνουν ἀνα~στεναγμός στην ἂκρη των χειλιῶν Σου
να σε ξυπνῆσουν και να δεις ἀπ’ το παράθυρό Σου

Το πρόσωπό μου φωτεινό
να σχηματίζει ἀστερισμό
να Σου χαμογελάει
και να Σου ψιθυρίζει
Καλή Νύχτα

~ Μάνος Χατζηδάκις

.

.