Στάχυα : « ἐγῶ ΕΙΜΑΙ »

. . .
 
Εἶναι “δύο” στοιχεῖα
στην τρισδιάστατη ὓπαρξη
 
τα ὁποῖα,
“χρῆζουν”
ΙΣΟρροπίας
 
Στο
 
“Ἐγῶ Εἶμαι”
 
το “ἐγῶ”
 
εἶναι του “μυαλοῦ”
 
το “μπορῶ”
 
{ΦΩΣ}
 
~
 
το “ΕΙΜΑΙ”
 
εἶναι της Καρδιᾶς
 
το “ΕΙΜΑΙ ΙΚΑΝΗ”
 
{ΑΓΑΠΗ}
 
.
 
ἡ “Ἐνεργητική Φωνῆ”
 
των ῥημάτων Μας
 
και
 
ἡ “Παθητική Φωνή”
 
των ῥημάτων Μας
 
.
 
“Παθητική ΦΩΝΗ”,
 
ὂχι με την ἒννοια
του “παλαιοῦ παραδείγματος”
που θέλησε να Μας ἒχει
σκλαβωμένες (ΟΝτότητες, ψυχές),
μακρυά ἀπό “Α~ΛΗΘΕΙΑ”,
που προγραμμάτησε τη λέξη
να σημαῖνει
“ἐκτός των δικῶν δυνατοτῆτων”.
 
“ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ”
 
ἀπό το “πάθος”,
αὐτό που συμβαῖνει,
το “πάθημα” (Ἐνεργητικά ῥήματα),
και ἐπέρχεται το “μάθημα”
(Παθητικά ῥήματα),
ἡ Φώτηση
 
.
 
Στην “Ἐνεργητική φωνῆ”
το ῥῆμα κλεῖνει με κατάληξη
” ~ ω “, ἀπό το “ἐγῶ”
 
Στην “Παθητική Φωνῆ”
το ῥῆμα
κλεῖνει με κατάληξη ” ~ μαι ”
ἀπό το “ΕΙΜΑΙ”
 
.
 
Το “ἐγωϊκό μυαλό”
ΔΕΝ εἶναι το “ΕΙΜΑΙ”
 
Εἶναι το “ἐργαλεῖο”
για την τρισδιάστατη ὓπαρξη
του “ΕΙΜΑΙ”
 
Το “παλιό παράδειγμα”
ἐδῶ και αἰῶνες, ἐκμεταλλεύτηκε
την “φύση” του μυαλοῦ
και, “ἒτσι”
Μας προγραμμάτιζε
στην σκλαβιά,
στον “βρυκολακιασμό”,
στον περι~ορισμό του “ΕΙΜΑΙ”
 
.
 
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ
 
.
 
ΕΙΜΑΣΤΕ το “ΕΙΜΑΙ” ΜΑΣ
 
.
 
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να ΚΑΝΟΥΜΕ
(ἡ Ἐνεργητική Φωνῆ των ῥημάτων Μας)
“κάτι”
για να
“ΕΙΜΑΣΤΕ”
(ἡ Παθητική Φωνῆ των ῥημάτων Μας)
 
.
 
ΕΙΜΑΣΤΕ το “ΕΙΜΑΙ” ΜΑΣ
 
Το “ΕΙΜΑΙ”,
ἡ κάθε “ΟΝτότητα” το δικό της,
ΕΝ
(μέσα, ἀπό, το “ἓνα”)
του “ΣΥΝ~ΠΑΝτως”
το “ΕΙΜΑΙ”
 
.
 
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ
 
ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ
 
.
 
ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ
 
.
 
Το “ΕΙΜΑΙ” ὑπάρχει
 
και δίχα “σκέψεις”
 
.
 
Οἱ “σκέψεις”
δεν δύνανται να ὑπάρχουν
χωρίς “ΕΙΜΑΙ”
 
“Αὐτό” ἦταν ἡ πλάνη
του “παλαιοῦ παραδείγματος”
 
Σε “αὐτό” Μας γονάτησαν στην σκλαβιά.
 
Την “φοβοφοβία”
 
Το “μυαλό” να “φοβᾶται”
την “ἀνυπαρξία”
 
που
ἡ Α~ΛΗΘΕΙΑ
εἶναι
πως
στο ΣΥΝ~ΠΑΝ
ἡ “ἀνυπαρξία”
εἶναι “Α~ΔΥΝΑΤΟΝ”
να ὑπάρξει
 
και, πως
το “ΥΠ~ΑΡΧΕΙΝ”
εἶναι
στο “ΣΥΝ~ΠΑΝ”
 
του ΕΝ “ΕΙΜΑΙ”
 
.
 
ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ
 
.
 
Το μυαλό εἶναι “ἐργαλεῖο”
“Φωτός”
να πλάθουμε,
να δημιουργοῦμε,
να “ΠΟΙΟΥΜΕ”
 
« Το μαχαίρι
δεν εἶναι “καλό” ἢ “κακό”.
Μπορῶ να σκοτῶσω
με ἓνα μαχαίρι.
Εἶμαι ὂμως και ἰκανή
να κόψω “δεσμά”
με ἓνα μαχαιρι »
 
Με το “ποιῶ”
εἶναι το “ἐγῶ”
 
Με το
“ποιημένο”,
εἶναι το “ΕΙΜΑΙ”
 
.
 
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ “ΚΑΝΟΥΜΕ”
 
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ “ΕΙΜΑΣΤΕ”
 
.
 
“ΚΑΝΟΥΜΕ”
ἀπό αὐτό που
“ΕΙΜΑΣΤΕ”
 
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ
ἀπό αὐτό που
“κάνουμε”
 
.
 
Και, φτάνουμε
στα “ΕΠΙρρήματα” … !!! …
 
“ΚΑΝΩΝΤΑΣ”
και
“ΠΟΙΩΝΤΑΣ”
 
το “ΕΙΜΑΙ”
δύναται να
“παρ~ακολουθεῖ”
την “ἐξ~έλιξή” του
 
.
 
ΕΞ~ΕΛΙΞΗ
 
“ἀπό τον ἓλικα”
 
την σπειροειδῆ κίνηση
του τρισδιάστατου
κυκλικοῦ
 
το ἲδιο Μας το DNA
 
το ἀποτύπωμα του δάκτυλοῦ Μας
 
του φυτοῦ που σκαρφαλῶνει
 
του ΓΑΛαξία Μας
 
.
 
.
 
ΕΥγνωμόνοια
 
.
 
.
 

Care to comment ?

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...