~ UNIversal Frequencies ~ το ΣύνΠΑΝ στην Ἑλληνικήν

:*)

~ Ἡ Θεῖα Γλῶσσα του ΣύνΠΑΝτῶς στην Ἐλληνικήν ~

Ἡ Ἐλληνική Ἀλφαβήτα και Γλῶσσα
ἐν~περι~έχει
ΣυνΠαντική ΜεγαλοΠρέπεια, Μεγαλο~Σύν~Η.

Τα γράμματα της Ἐλληνικής Γλῶσσας,
εἶναι σύμβολα, της ΣυνΠαντικής Οικο~Νομίας.

Στην Ἀρχαία Ἐλλάδα, τα ἲδια,
μαζί και με τους εἰδικούς τονισμούς,
{ὃπως ὁξεία, περισπωμένη, δασεῖα κλπ.}
ἀποτελούν, κατά κάποιους,
ἒνα σύνολο χίλιων~ἐξακοσίων~εἳκοσι {1620} συμβόλων,
τα ὃποῖα χρησιμοποιοῦνταν, στην Ἁρμονία {Μουσικῆ}.

Ἡ σημαντικότερη ἰδιότητά τους εἶναι, ὃ,τι
το κάθε γράμμα ἒχει μια ἀριθμητική ἀξία, συχνότητα.

Κάθε γράμμα {σύμβολο}, εἶναι ἒνας ἀριθμός
και κατ’ ἐπέκταση συν~επ~άγεται,
κάθε λέξη, ἐπί~ἲσης, να  ἁ ρ θ ρ ώ ν ε τ α ι  {ἃρθροισμα},
σε ἒναν ἀριθμό.

{Ἐπί~}Γνῶση δηλαδῆ, κωδικοποιημένη
μέσα στις ἲδιες τις λέξεις,
λ ό γ ῳ  {Ἐν Ἀρχήν ὁ Λόγος}
των δονητικῶν συχνότητας ἀξιῶν, που
ἐν~περί~έχουν.

Ἡ “Ἱερή (ἐπί)Κοινωνία”
των Ἀριθμών, Σχημάτων, της Δόνησης Συχνοτῆτων,
της Ἁρμονίας, του ΣύνΠαντος.

Ἒτσι ἀντίστοιχα,
ἡ Ἀριθμητικῆ,
ἡ Γεωμετρία,
ἡ Ἀ~στρο~νομία~λογία
{ἀ~στήρ= “α” στερητικό + στήριγμα},
και ἡ Ἁρμονία

εἶναι συν~δεδεμένες, σχηματίΖωντας

σπεῖρα, που είναι

ἡ ἐξ~ελισσώμενη {ἐξ~έλιξη = ἐκ + ἓλικας, [DNA]}

διάνυση

[διανύω : ~ φέρνω εἰς πέρας {ταξίδι}]

προς την ἘπιΓνωσμενόμενη Ὀντότητα,

περί της Οἰκο~νομίας,

[Οἲκος + νόμος = αὐτό που διέπει (= ρυθμίΖΕΙ > ἓπεια=λόγια) την Οἰκουμένη],

το ὁποῖο “ΕΙΝΑΙ”,

εἶναι Θεῖα Πηγῆ {Σύν~Πόσιο Ψυχής}.

Ἡ Θεὶα Πηγὴ,

ὑ φ α ί ν ε ι

Σύν~Φωνα

με ἒκαστην Ἐπι~Στήμην {ἐπί + στημόνι}

[στημόνι : το σύν~ολο
των κατά μήκος του ἀργαλειοῦ
παράλληλα τοποθετημένων νημάτων,
ἀνάμεσα στα ὁποῖα πλέκεται κάθετα, το ὑφάδι.]

την Οἰκο~Νομία

για την Ὓπαρξη στην Οἰκουμένη,

την  Ὀ ν τ ό τ η τ α,

ΟΝτως, Φως {Αγάπη}.

Παραδείγματα :
{α’}
ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 => 5+3+2= 10 => 1+0

ΕΝ = 5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0

{β’}
ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50 = 360,

360 : οἱ μοῖρες του κύκλου => 3+6+0 = 9+0

{γ’}
ΜΗΔΕΝ = 40+7+4+5+50 = 106 => 1+0+6 = 7+0

7 : στην ἀριθμολογία σχετίζεται με το πλανητικό ἐπίπεδο
και δῆ, τη Μητέρα Γῆ,
σχῆμα πλανὴτη σφαιρικό {ΜΗΔΕΝ, 0}, {ΟΜΙΚΡΟΝ, Ο}

και ἂρα, το {ΜΗΔΕΝ, 0} δεν εἲναι “το τίποτα”, ἀλλά

το Σύν~ὂλΟΝ, το “μη δεν”

το ὁποὶο, Συν~Πληρώνεται {συν~πληρότητα, μαζί πλήρης}

μέσῳ του  “ζ ε ῖ ν”
{βίωμα, ΕΝ~πειρία, ταξίδι, ὀργώνω [<=ὀργανισμός]}

ὂλου του εὖρους των ἀριθμῶν {άξιῶν, συχνοτήτων}

της κλίμακας 1 ~ 2 ~ 3 ~ 4  ~  5  ~  6 ~ 7 ~ 8 ~ 9

και ἐν συν~εχεῖα, του γεφυρώματος

ἀνά~μεσα στις βαθμίδες ἀναπτύξεως,

στην προς~εχῆ κλίμακα αὐτῶν.

~
Ἡ Ἀρχαῖα Ἐλληνικῆ Γλῶσσα
εἶναι ἒνα ἀριθμητικό ἀριστούργημα.

Τα γράμματα του Ἐλληνικοῦ Ἀλφαβῆτου
ἀλά παλαιά, κάποιοι γνωρίΖουν,
εἶχαν σύν~όλον, τριάντα~τρία {33}.

Το ” 33 ” ἐσωτεριστές γνωρίζουν
να εἶναι μυστικιστικός ἀριθμός.
Ἡ Σπονδυλικῆ Ἀνθρώπινη Στῆλη
ἒχει ἐπ~ίσης σύνολον τριάντα~τρεις {33} σπόνδυλους.

Το τριάντα~τρία {33} εἶναι, ἐπ~ίσης
“ἱερός ἀριθμός”, στην ἀλχημία.

Τοποθετῶντας το ἒνα τρία να ἀντικρίζει το ἂλλο {yin~yan},
κάπως ἒτσι “ε3″, σε ἲδιο μέγεθος φυσικά, προκύπτει
το ὁκτώ {8}, το ὁποῖο ἀνα~γνωρίΖουμε ὡς
το ὃρθιο σύμβολο, του  ἀ π ε ί ρ ο υ .

Ἐπι~πρός~θετα,

οἱ πέντε {5} σπόνδυλοι,
στο ” τελικό ς ” {κυριολεκτικά το σχῆμα και ἡ λέξη},

εἶναι παράλληλοι, με την κοιλιακῆ χῶρα {hara ~ κάτω ἀπό τον ἀφαλό}

[ἀφαλός = ἀγωγός σύν~δεσμος μῆτρας~ἐμβρύου }

ἀλλά και, με την ἀφόδευση {τρισδιάστατου ἐπιπέδου ὓπαρξη}

καθῶς και

την Παράγωγη ὀντότητα στην Ἀνθρώπινη Ὓπαρξη,
{σεξουλικά ὂργανα}

[παράγωγος, ἡ  : ἐπιστημονικά ~ {συνάρτησης}, το ὂριο
προς το ὁποῖο τεὶνει ὁ λόγος
της μεταβολῆς της συνάρτησης
προς τη μεταβολή μιας ἀνεξάρτητης μεταβλητῆς

ἀκόμα,

παράγωγος -η -ο : που παράγεται, που προέρχεται, που προκύπτει
ἀπό κάποιο ἂλλο ἢ, ἀπό κάτι ἂλλο].

και ΔΗ, για την

Γ η Ν α ι {Ο ι} κ ί α  ΟΝτότητα,

ἡ θέση της Κλειτορίδας,

ἡ ὁποῖα, εἶναι

{ἐξ ὧν γνωρίΖουμε},

ΜοναΔικό ὂργανο,
{συναντάται ΜΟΝΟ στο σῶμα της Θῆλυ~ἀνθρῶπου}

με ΜοναΔικό σκοπό και ΜοναΔική λειτουργία,

την ἀντί~ληψη της  ἒκστασης.

Περ~εταῖρῳ,

οἱ πέντε {5} αὐτοί σπόνδυλοι, ἒχουν
μια ἂμεση σχέση με τον ἐγκέφαλο.

Και, λέγεται, πως ἀντιστοιχοῦν
σε πέντε {5} ἃρρητα γράμματα,
τα ὁποῖα γνώριζαν μόνο ἂτομα μυημένα.

Ἒνα ἀπό αὐτά, “το Γαμμάδιον”,
σύν~βολο της ζωογόνου Ἡλίου.

Σύν~φωνα με ἐπιγνώσεις ἐσωτερισμοῦ
ἀνα~φέρεται, ἡ “Η” ὀντότητα τΗς Ή~λίου.

Μάλιστα, το σύμβολο “Η”,
ἐκτός ἀπό το πρῶτο γράμμα στο “Ἣλια”,

ὁμοιάζει με,  ἁ ρ γ α λ ε ι ό

ἀφού,  φ ω τ ο ~ σ υ ν ~ θ έ τ ε ι

με τις ἀκτίνες {νήματά} της

τη ζωῆ, εἰδικά στη Μητέρα Γῆ.

Ἐπί~ἲσης,
το “Η” εἶναι το ἒβδομο {7} γράμμα
στην  Ἐλληνική Ἀλφαβήτα,

{πλανητική βαθμίδα ανάπτυξης}

και το ὁπο{ιο, μάλλον, εἶχε ἀρχικά την προφορά

… Ἣ Λ Ι Α … .

Κάποια γράμματα, καταργήθηκαν

ὂπως πιο σύγχρονα βιώσαμε και Ἐμεῖς,
προς το τέλος του 20οῦ αἰῶνα, στα μέσα του ’80,
την κατάργηση του “πολυ~τονικοῦ”
και, την ὑποταγῆ της γλῶσσας στο “μονο~τονικό”,

π.χ. το Δίγαμμα {F}, το Κόππα {Q},
το Στίγμα {S’}, το Σαμπί {ϡ}.

~
Ὁ Πυθαγόρας, ἐνημερώνει
για τρία {3} ἐπίπεδα της Ἐλληνικής γλῶσσας,
τα ὁποῖα εἶναι τα ἐξῆς:

1. ὀμιλόν

2. Σημαῖνον {α. σῆμα, β. σημαινόμενο}

3. Κρύπτον {α. διάστημα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος}

~ Το πρώτο εἶναι, ἡ λαλιά

~ Το δεύτερο εἶναι, ἡ σχέση
του σήματος με το σημαινόμενο.

~ Το τρίτο εἶναι,

το διάστημα {ἀπόσταση + χρόνος = διάνυση},

ὁ κραδασμός
{ἀφύπνιση του ἐν~κεφάλου [της ὑπόφυσης ~ pineal gland],
μέσῳ ἰδιο~συχνοτῆτων ἀπό τους δημιουργηθέντες παλμούς
π.χ. Παλλάδα Ἀθηνά ~ Ἐλλάδα}

ὁ λεξάριθμος
{ἡ σχέση των γραμμάτων και ἐπ~ακολοῦθως λέξεων,
με τις ἀξίες των ἀριθμῶν}

και, ὁ τονάριθμος
{σχέση γραμμάτων και ἐπ’ ακολούθως λέξεων, με τις ἀξίες ἀριθμῶν
οἱ ὁποῖες ἀξίες συν~επ~άγονται, μουσικοί τόνοι, συχνότητες}

Το κάθε γράμμα ἀντιστοιχεί σε ἒναν ἀριθμό,
το ὁποῖο ἐπίσης συνεπάγεται σε, ἒνα μουσικό τόνο {φθόγγο},
συχνότητα.

Ἒτσι,

το γράμμα “εἶναι”,

ὂπως ἐπ~ίσης και ἀριθμός,

και ἐπ~ίσης, σύμβολο

και ἐπ~ίσης, διάνυση {δόνηση}

και ἐπ~ίσης, συχνότητα.

~
Κατά τον Πυθαγόρα, οἱ ἐπι~στῆμες

1. Ἀριθμητικῆ {ἀριθμοί}

2. Γεω~μετρία {σχήματα}

3. Ἀ~στρο~νομία~λογία {διάνυση χρονο~χώρου}

4. Ἁρμονία {Μουσική}

εἶναι ἀλληλένδετες και συν~βρίσκονται ἡ μια μέσα στην ἂλλην

{κάτι σαν “μπαμπούσκες”, χωρίς ἀνταγωνισμό 3D σπουδαιότητας (=βαθμίδες)},

που εἶναι ἡ ἐξ~ελικτική  σ π ε ῖ ρ α .

Ἡ Ἀλφαβῆτα, μπορεῖ να συνδιαστεῖ
με τους ἀριθμούς
και ἂρα ἐπ~ἲσης, μουσικούς φθόγγους,
με τις τέσσερις {4} ταῦτες, ἘπιΣτήμες.

Ὁ Ὃμηρος, κατά κάποιους, ἐπί~δεικνύει
διάθεση σε 6.500.000 πρωτογενῆ, λέξεων
{πρῶτο πρόσωπο ἐνεστῶτα και ἐνικοῦ ἀριθμοῦ},
οἱ ὁποῖες, ἀν πολλαπλασιαστοῦν ἐπί ἐβδομήντα δύο {x72},
που εἶναι οἱ κλῆσεις, κάνουν “γινόμενο”
ἒναν τεράστιο ἀριθμό, ὁ ὁποῖος και πάλι δεν εἶναι σταθερός ἐπειδῆ
ἡ γλῶσσα εἶναι ζωντανῆ και ὡς φαίνεται “γη~ναι~οικία ὀντότητα”,
ἡ ὁποῖα παρ~άγει συν~έχεια, στην ἐξ~ελικτική της διάνυση.

Ἀπόλυτη ἀπόδειξη, ἡ ἲδια ἡ “Μαθημα~τικότητά” της.

Ἐπειδῆ, για το  Π ο ι ε ῖ ν  {~ Ποίηση}
και ἂρα και για τη γλῶσσα, ἐν~περι~έχεται
ἡ συχνότητα ταῦτη,
της Θεῖας Πηγῆς.

ΕΥλόγως,
“αρχη σοφιας, η των ονοματων επι~σκεψις”
~ Ἀντισθένης.

Καλῶς Ὀρίσαμε στην ΠανΕΥμορφή ΜΑΣ Καινῆ Γαῖα

: *)

.

 

.

 

Σεπτέμβριος, 2012

 

.

 

UNIversal Frequencies

UNIversal Frequencies

 

 

1 thought on “~ UNIversal Frequencies ~ το ΣύνΠΑΝ στην Ἑλληνικήν

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Ἀνθρωπλογικῆ Μελέτη Ἐλλαδιτῶν #005 | awnidea

Care to comment ?

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...