τσιρί~ζω

. . .

 

τσιρίζω

σαν πουλί καταραμένο

τιτιβίζω

της Απαγγελίας μου

τη ΓΗ

όλο τριγυρίζω

διψώ

μα να κατέβω στην πηγή

αυτό δεν το ορίζω
“δεν αντέχω”

φωνάζει και ο Μικρός Πρίγκιπας
εγώ, έχω μάθει να αντέχω

μου λείπει μόνο η υπομονή

απλά, έμαθα να ζω μές στην απελπισία

παρ’ όλο που το ξέρω

δεν είμαι πια “μονή”
η δική μου η “μονάδα”

έχει πολλαπλασιαστεί

από μακριά τη βλέπω

και να τη χαρώ από κοντά

είμαι γεμάτη προσμονή
είναι μακριά

μακριά μου, όμως

και

μένω
να τριγυρίζω

της ΓΗΝΑΙΚΑΣ μου τη Γη

χωρίς να την αγγίζω

και
κύκλους κάνω …

 

και όλο πάλι απ’ την αρχή …
τσιρίζω

σαν πουλί …

 

. . .

 

^ 2009, Ἰανουαρίου 14