ἀπλῶνεις

. . .

 

κλείνεις
τα μάτια

το Φως Σου
“βλέπω”

απλώνεις
τα “χέρια”

την Αγάπη Σου
ακουμπώ

 

Κρυστάλλινη Γηναίκα

ο Eρχομός Σου

 

τη  “Ζ ω ή”
πιο πολύ πια
“ζ ω”

 

α γ κ α λ ι ά

Π α ν – ά γ ι α

 

με πλημμυρίζεις

Σ’ αγαπώ

 

. . .

 

^ 2008, Ἰουλίου 11