χωρίς … χρόνο

 

… πως να τολμήσω να μιλήσω

αυτό που νιώθω

να τ’ αφήσω

 

να το “δεις”

αφού πάλι

ανέγγικτο θα μείνει

το σώμα

ν’ ασφικτυεί

 

την ανάσα να προς-μένει

στο δέρμα απάνω

ν’ αφουγκραστεί

 

το δικό σου το

φτάσιμο

να θέλει

 

να ποθεί

 

γη-ναί-κα

νιώθω να καίγομαι

 

 

^ 2008, Μαΐου 27